KyG News February 2015

Frequency 4-6 weeks | Concerts announced separately

View in browser for best results | Ver en navegador por mejor resultado | Bekijk in browser voor beste resultaat

Gustavo Corrales Romero student concert 2011

November 8, 2007. KyG at Miami Book Fair International. On the left with the late,
great Cuban baritone Hugo Marcos. On the right with writer and editor Germán Guerra.

Hi all!

Our best wishes for 2015, light and strength for whatever situation you find yourselves in. We look forward to steady progress pursuing our goals this year. This includes getting G on stage as much as possible, promoting the FRESCO CD and for K to continue expanding her podium experience and writing product.
We’re off to a great start, with the successful FRESCO showcase recital G gave in Rotterdam on 24 February and the CUBA GOES TAP event on 22 March in Amsterdam featuring Keyla Orozco’s World Premiere of ‘Traveling Shoe Stories’; a suite of short pieces for violin, bass clarinet, piano, percussion and tap dancer! More on this by separate concert announcement as usual.
We’ve added another four distributors to our FRESCO distributors list in Amsterdam, Deventer, Groningen and Leiden, seen a rise in CD sales during the first two months of 2015 and we’re working hard to further spread the word on Latin American classical music and Gustavo Corrales Romero.

Nice to see you here again!

Looking forward to next time,



■ ■ ■

Keyla Orozco. Photo: Gabriel Guerra Bianchini.


Besides the short news section:


The unstoppable young Cuban composer who never ceases to amaze
Read article.
Previous articles


The boy who was married to his piano finds romance on Aruba
Read article.
Previous newsletters

■ ■ ■

KyG has much to be grateful for. In this section this time around we would like to play up the power of gratitude by saying THANK YOU to some Aruban Samaritans who fatefully crossed G’s path, in line with our second article.

Edwin Kock 
& Mayra Kock-Garrido

The late Hubert Booi
Padú Lampe
Dr. Emile Weststrate
Kenny & Nella Haakmeester
Margaret Hage
Eduardo de Veer
René Kan
Tito Tromp
Emile Kelkboom
Henk & Carmen Russel
Ans van Santen


Jury Report (Dutch) Rotterdam Piano3Daagse
amateur competition 2014
 “Interesting compositions and played with conviction. Nice variety and articulation in characters.”
“Contrasting pieces falling nicely on the ears. Flashy rhythm in the second!”•
“Nice compositions with interesting rhythms.”

• ‘El Sonajero’ (The Wind chime).

NEW Website updates, pages: News & Links, Music, Poetry, Affirmations & Two Columns (Credits). With thanks to Doreen Virtue for guidance, Wendy Wanner for instruction and treatment and Stanley Dabian for the Ho’ponopono affirmation.

(Overdue) Special mention and gratitude for my two mentors: Dr. Rev. William G. Buckley (Aruba) and Geesje Eisinga (The Hague).


Back to the Belle Epoque soirées! 

“The charm of the pieces recorded on FRESCO is more appropriately shared privately, than in a formal concert in a cold and dark theatre.

A recital for a few friends interested in a night of music, drinks and snacks, in comfortable armchairs; where I discuss the pieces, tell anecdotes about the composers and answer questions informally, is what I propose as a way to bring Fresco to your very own living room

A (baby) grand piano would have to be present and we would have to discuss some details, but if you can visualize a night like this at your home, let me know

I love the idea!

■ ■ ■



Presenting the distinguished artists collaborating
in the Cuba Goes Tap event on 22 March 2015.

         Click on image or here for more information on CUBA GOES TAP.


Max Pollak

A phenomenon in tap

Photo by Lois Greenfield. Click on image for video.

Skip to bottom

► Contact info, social media, unsubscribe, new subscribers



KyG stands for Karen and Gustavo in Spanish. We met in 1999, were married in 2001 and almost immediately began developing projects together. We became the V.O.F. (General Partnership) KyG Productions – a Chamber-of-Commerce-registered company – in 2011. Our roles within the company:

Karen D. Russel (artist name KDRdeCorrales) (Aruba)
Management, logistics, administration, content, creative design, translation, webmaster
Writer, composer, pianist, singer, visual artist and choreographer

Gustavo Corrales Romero (Cuba)
Concert pianist, writer, composer/musical arranger, visual artist
Co-management, content, creative design, translation

Keyla Orozco with Cuarteto de Cuerdas Havana. 'II Festival Leo Brouwer de Música de Cámara'. Havana, 2010. Photo Gabriel Guerra Bianchini


By Gustavo Corrales Romero ©

The unstoppable young Cuban composer who never ceases to amaze




Since composer Manuel Saumell Robredo had the fortunate notion to bring dance music, transfigured, to concert halls in the mid-nineteenth century, giving birth to Cuban musical nationalism, almost every Cuban composer to date has been attracted by the grace, strength, wealth and fantasy of our natural music.

Composers working with
folklore and popular music have approached their source in dissimilar ways. A couple of examples: Some follow their models to the letter and simply compose another ‘joropo’, another ‘son’, another ‘bambuco’. Others appropriate essential elements of a specific genre and recreate it with varying imaginative freedom: enriching harmonies, transforming the original musical structure, juxtaposing elements of different genres, different techniques. There are composers who delve into the essence and discover the principles that define the chosen genre or even the principles that define an entire specific culture and based on it create a new artistic product, etc.

Keyla Orozco Alemán has gone almost all roads. Heir to a Cuban tradition of modern composition that began in the early twentieth century and was transferred to her by her teacher Harold Gramatges, having drunk directly from the source, enjoys a solid technique that allows her to expound almost any idea successfully. Today, she has gone beyond recreating Cuban music in her work, unstoppable traveler that she is; she has become a chronicler of cultures, which in her compositions is resulting in a ‘transmusical syncretism’ with many of the signs of postmodern creation.

She has written for solo instruments and
combinations of instruments. She has incorporated technology in her work and experimented with sounds of common objects. She has written for chorus and for orchestra. And in the ocean of composers working today, mass-produced by conservatories, Keyla’s music is distinguished by her sense of humor, her constant reference to traditions, her ability to absorb and organically incorporate the new into her aesthetic language and above all because of that passion of hers to transform and reinvent by "... de-composing, de-sanctifying, de-ranging everything that is ‘arreglao and cuadrao’ (arranged and shaped) ..." "... Give me a theme and I’ll break it down to my liking ... " that's what she prefers, she wrote at some point.
I know that
to describe music is as vague and illusory as describing smells, but I am taking the risk of presenting a couple of examples anyway:
‘Variaciones infantiles sobre un tema popular’ (Children’s variations on a popular theme), a
didactic work that causes the student to transit through several moments in the history of music through the Baroque counterpoint, bartokian harmonies, the blues, the fuga, polytonality, etc.

‘De chismes y confidencias’ (About gossip and confidences), 'danzon', Cuban nineteenth century genre in a rondo form where a main theme is alternated with new themes or episodes throughout the piece to end with a very rhythmic or ‘montuno’ section: Tribute-parody of the Cuban piano tradition and European chordal polytonality of the early twentieth century, where very traditional melodies are dissonantly rarefied creating the feeling of disharmony and imbalance of gossip and certain confidences.

‘Won’t Blue’, where two traditions of black origin
(Afro-Cuban and Afro-American) weave the musical discourse. Keyla reproduces the tone heights of membranophones in quick, syncopated succession initially presented as brief cells that become more complex as the piece progresses; and melancholic harmonies of blues, beginning as a fragile sound line that develops into chordal clots spreading and growing to the point of becoming almost percussive in a parallel climax between the two.

‘Traveling Shoe Stories’,
suite of short pieces for violin, bass clarinet, piano, percussion and tap dancer, where Keyla more or less makes the viewer experience what she’s undergone in the course of her travels around the world while she was writing the piece. Work in which she causes her characteristic sense of humor, Cuban folklore, European musical tradition, jazz, pop, free improvisation and tap to coexist. A musical self-potrait that might as well have been entitled ‘Keyla, or the strength of fragility’ that we will premiere in Amsterdam on March 22, 2015.


Won't Blue

Keyla Orozco

Played by Gustavo Corrales Romero


Courting in Aruba


By Karen D. Russel de Corrales

The boy who was married to his piano finds love on Aruba


To say that G’s return to Cuba from Aruba in January 1998 – after being welcomed so warmly there – was an anticlimax is an understatement. It was like being sent back to the darkness after having been in the light. In hindsight his patience would be tested for only about eight months, but he had no way of knowing this at the time. Doubt gnawed at first, after all the majority of people who got the chance to get out of Cuba stayed out, to pursue their career and a hopefully brighter future abroad. G had to dig deep to keep believing, while he observed others around him getting invitations from abroad and leaving for good.
strength, as always, was related to the fateful instrument he’d made a commitment to at the age of seven. He practiced the piano as if his life depended on it. He trusted in his craft, in the promise of his link with the piano. He embraced opportunities for distraction like participating in the 13th edition of the International Festival for Contemporary Music in Havana, like he’d done before. He trusted that a new chance would come. And it did. He was invited for another concert in Aruba in November 1998. Edwin Kock, the guitar teacher responsible for getting G invited before, had come through.
Edwin went through
great lengths to accomplish this; pulling strings, appealing to the then Minister of Justice (the late Edgar Joaquin ‘Watty’ Vos), obtaining reference letters graciously given by two great artistic Aruban godfathers (the late Hubert O. ‘Lio’ Booi and Juan Chabaya ‘Padú’ Lampe) and creating a foundation (Movemento Pro-Arte Arubano) to be able to issue the concert invitation himself! After another frantic round of ploughing through the bureaucracy in Cuba (described in the previous chapter), G was finally free; arriving back in Aruba where Edwin awaited with the documents securing a legal residency.
Samaritans stepped up to facilitate the next phase in G’s life. Kenny and Nella Haakmeester provided a small apartment on their grounds. Doctor Emile Weststrate provided a piano, clothes, shoes and contacts that would later translate into employment opportunities. He was of course always welcome at Edwin and wife Mayra's home for a meal.

For income G acquired a couple of students which he received in a
studio with piano and air conditioning, at Edwin’s as well. He also played for the guests of the Casa del Mar Beach Resort during the weekend, thanks to an evening of networking courtesy of Margaret Hage.
privacy was his for the first time in his life after having spent more than a decade (1985-1998) in dorms. He relished his freedom to divide his time between hours of piano study and his other passion; making collages out of paper scraps. Gradually he began to pay his own way, getting supplies at a small grocery store around the corner and Chinese food at a neighborhood restaurant. As 1999 progressed he at one point earned enough to begin saving and send much-needed money to his family in Guantánamo. 



As for every immigrant, there were tough moments such as one day during the long walk to Casa del Mar under the burning sun, alone, when he suddenly missed his once active concert pianist schedule and wondered how long he’d have to keep up this relative anonymity. But then he was invited for a concert in Curaçao in April and Edwin organized another concert in Aruba in June. A young executive assistant with many artistic aspirations decided to attend this concert with her father. That’s when the sun really broke through.

As luck had it, we were seated next to a remote family member of my father’s, Bea Burne, who overheard us deliberating if I should approach this obviously great concert pianist for piano classes. She enthusiastically told us that she was one of G’s students, that he was very easygoing and to just go ask him. After the concert we were surprised to see a good part of the audience migrate backstage; eager to congratulate the sympathetic, young Cuban pianist, to perhaps show that ‘they also knew him’. My father and I were swept behind the curtains with the crowd a bit hesitantly, new at this game.
I looked great in the full bloom of my active
Aruban lifestyle which included singing in Amado Rosina's band, running long distance and – until recently – kyokushinkai karate. Just a month after participating in my dance teacher Sonja Geevers’ most recent dance production, I was in the best shape of my life and my tan showed off nicely against my bright yellow-orange dress. Luck intervened again as Loly Berkley – a family friend –  snapped a picture the moment I faced G for the first time. He says he’d noticed me immediately, was thrilled when I walked up to him and – even though he had not been planning on more students so as not to interfere with his own piano time – wholeheartedly said yes when I inquired after the possibility of classes.

The rest is history. In the collage featured with this account G captured the moment of our first kiss ‘on the bridge’ on the grounds of then Seaport now Renaissance Ocean Suites; the beachfront hotel and timeshare facility adjacent to the Renaissance Marketplace mall. We will always remember Aruba fondly as my birthplace, home to most of my (large) extended family and the setting for our courting period, which became ever more intense as we gradually discovered how much of a match we were to each other in personalities and interests.
Near the end of 1999 we’d had a most
pleasurable dinner at the Hyatt Regency Resort & Casino, my first and most beloved employer where I’d worked for five years till 1997. I remember distinctly standing on the parking lot getting ready to get in the car and G telling me how he’d like to get back on stage; to have more performance opportunities. I felt something very powerful rise up inside of me. I knew I wanted to work towards getting the man I now loved what he desired. This is the moment KyG was born.

Consecutive chapters

  • The crossing to the birthplace of the great European composers

  • The challenges of building an international artistic career

Dutch section


KyG Nieuws februari 2015

Frequentie 4-6 weken | Concerten afzonderlijk aangekondigd

8 november 2007. KyG bij 'Miami Book Fair International'. Links met de overleden,
grote Cubaanse bariton Hugo Marcos. Rechts met schrijver en redacteur Germán Guerra.

Hallo allemaal,

Onze beste wensen voor 2015, licht en kracht; wat je persoonlijke situatie ook is. We kijken uit naar gestage vooruitgang bij het nastreven van onze doelen dit jaar. Dit geldt ook voor het zo veel mogelijk G op het podium krijgen, het bevorderen van de FRESCO CD en voor K het blijven uitbreiden van haar podium ervaring als pianiste en haar werk als schrijfster.
We hebben een
geweldige start gemaakt, met het succesvolle FRESCO demonstratie-concert dat G in Rotterdam gaf op 24 februari en het CUBA GOES TAP evenement op 22 maart in Amsterdam met de Wereldpremière van Keyla Orozco's 'Traveling Shoe Stories’; een suite van korte stukken voor viool, basklarinet, piano, percussie en tapdanser! Als gewoonlijk meer hierover in een afzonderlijke concertaankondiging.
Verder hebben we
vier distributeurs aan onze lijst FRESCO distributeurs toegevoegd in Amsterdam, Deventer, Groningen en Leiden; in de eerste twee maanden van 2015 een stijging van de cd-verkoop gezien en werken we hard aan de verdere verspreiding van bewustzijn over Latijns-Amerikaanse klassieke muziek en Gustavo Corrales Romero.

Leuk je hier weer te zien!

Graag tot de volgende keer,



Keyla Orozco. Foto Gabriel Guerra Bianchini.


Afgezien van de korte nieuwsrubrieken:


De onstuitbare jonge Cubaanse componist die nooit ophoudt te verbazen
Lees hele artikel.
Vorige artikelen


De jongen die getrouwd was met zijn piano vindt de liefde op Aruba
Lees hele artikel.
Vorige nieuwsbrieven

■ ■ ■

KyG heeft veel om dankbaar voor te zijn. Dit keer willen we hier de kracht van dankbaarheid toepassen door DANK JE WEL te zeggen aan enkele Arubaanse Samaritanen die G’s pad hebben gekruist, in lijn met ons tweede artikel.

Edwin Kock 
& Mayra Kock-Garrido

Wijlen Hubert Booi
Padú Lampe
Dr. Emile Weststrate
Kenny & Nella Haakmeester
Margaret Hage
Eduardo de Veer
René Kan
Tito Tromp
Emile Kelkboom
Henk & Carmen Russel
Ans van Santen


Jury Rapport Rotterdamse 
Piano3Daagse 2014
 “Interesting compositions and played with conviction. Nice variety and articulation in characters.”
“Contrasting pieces falling nicely on the ears. Flashy rhythm in the second!”•
“Nice compositions with interesting rhythms.”

• ‘El Sonajero’ (The Wind chime).

NIEUW Aanpassing website, pagina's: News & Links, Music, Poetry, Affirmations & Two Columns (Credits). Met dank aan Doreen Virtue voor begeleiding, Wendy Wanner voor instructie en behandeling en Stanley Dabian voor de  Ho’ponopono affirmatie.

Speciale vermelding en dankbaarheid voor mijn twee mentoren: Dr. Rev. William G. Buckley (Aruba) en Geesje Eisinga (Den Haag).


Terug naar de Belle Epoque soirées! 

"De charme van de stukken opgenomen op FRESCO is bij uitstek geschikt voor een intieme atmosfeer, meer dan voor een formeel concert in een koud en donker theater.

Een optreden voor een paar vrienden die geïnteresseerd zijn in een nacht van muziek, hapjes en drankjes, in comfortabele fauteuils; waarbij ik de stukken
bespreekanekdotes vertel over de componisten en informeel vragen beantwoordt, is wat ik voorstel als een manier om FRESCO in je eigen huiskamer te presenteren.

Er zou een (baby) vleugel aanwezig moeten zijn en we zouden een aantal details moeten bespreken, maar als je een avond als deze kunt visualiseren, laat het me weten.

Mij fascineert het idee!”

■ ■ ■


We stellen u graag voor aan de bijzondere artiesten die
deelnemen aan het Cuba Goes Tap evenement op 22 maart 2015.


         Klik op de afbeelding of hier voor meer informatie over CUBA GOES TAP.



Max Pollak

Een fenomeen in tap


Foto door Lois Greenfield. Klik op foto voor video.

Snelkoppeling naar beneden

► Contact info, sociale media, uitschrijven, nieuwe leden



KyG staat voor Karen en Gustavo in het Spaans. We hebben elkaar ontmoet in 1999, trouwden in 2001 en begonnen bijna onmiddellijk met het samen ontwikkelen van projecten. In 2011 werden we de V.O.F. (General Partnership) KyG Productions, een bij de Kamer-van-Koophandel-geregistreerd bedrijf. Onze rollen:

Karen D. Russel (artiestennaam KDRdeCorrales) (Aruba)
Management, logistiek, administratie, content, creatieve vormgeving, vertaling, webmaster
Schrijver, componist, pianist, zanger, beeldend kunstenaar en choreograaf

Gustavo Corrales Romero (Cuba)
Concertpianist, schrijver, componist / arrangeur, beeldend kunstenaar
Co-management, content, creatieve vormgeving, vertaling 
Keyla Orozco met strijkkwartet 'Cuarteto de Cuerdas Havana'. 'II Festival Leo Brouwer
de Música de Cámara'. Havana, 2010. Foto Gabriel Guerra Bianchini.


Door Gustavo Corrales Romero ©

De onstuitbare jonge Cubaanse componist die nooit ophoudt te verbazen


Sinds componist Manuel Saumell Robredo midden negentiende eeuw het gelukkige idee kreeg om dansmuziek – gentransfigureerd – naar concertzalen over te brengen en hiermee de geboorte van het Cubaanse muzikale nationalisme inluidde, heeft bijna elke Cubaanse componist tot dusver zich aangetrokken gevoeld door de gratie, de kracht, de rijkdom en de fantasie van onze natuurlijke muziek.

Componisten die met
folklore en populaire muziek werken hebben hun bron op diverse manieren benaderd. Een paar voorbeelden: Sommige volgen hun modellen naar de letter en componeren eenvoudigweg een nieuwe 'joropo', een nieuwe 'son', een nieuwe 'bambuco'. Anderen eigenen zich essentiële onderdelen van een specifiek genre toe en herscheppen dit met wisselende fantasierijke vrijheid: middels het verrijken van harmonieën, het transformeren van de originele muzikale structuur, het tegenover elkaar stellen van elementen van verschillende genres of verschillende technieken. Er zijn componisten die zich in de essentie storten en de principes ontdekken die het gekozen genre definiëren of zelfs de principes van een hele specifieke cultuur en op basis daarvan een nieuw artistiek product creëren, etc.

Keyla Orozco Alemán heeft vrijwel alle wegen bewandeld. Erfgename van een Cubaanse traditie van de moderne compositie die aan het begin van de twintigste eeuw ontstond en door haar leraar Harold Gramatges aan haar werd overgedragen, die direct van de bron gedronken heeft, bezit een solide techniek die het haar mogelijk maakt welk idee dan ook met succes uiteen te zetten. Vandaag de dag is ze, buiten het recreëren van Cubaanse muziek in haar werk – onstuitbare reiziger die ze is – uitgegroeid tot een kroniekschrijver  van culturen, die in haar composities resulteren in een 'transmuzikaal syncretisme' met veel van de tekenen van de postmoderne schepping.

Ze heeft geschreven voor solo-instrumenten en
combinaties van instrumenten. Ze heeft technologie in haar werk verweven en geëxperimenteerd met geluiden van alledaagse voorwerpen. Ze heeft geschreven voor koor en voor orkest. En in de oceaan van componisten van dit moment, massaal door conservatoria geproduceerd, kenmerkt Keyla's muziek zich door haar gevoel voor humor, haar voortdurende verwijzing naar tradities, haar vermogen om te absorberen en op organische wijze het nieuwe in haar esthetische taal te verwerken en bovenal vanwege die passie van haar om te transformeren en opnieuw uit te vinden door "... alles wat 'arreglao en cuadrao' (geregeld en gevormd) is te de-componeren, ont-heiligen, de-rangeren ..." "... Geef me een thema en ik zal het naar eigen inzicht opsplitsen ... " dat is wat zij verkiest, schreef ze op een bepaald moment.
Ik weet dat te
beschrijven van muziek zo vaag en illusoir is als het beschrijven van geuren, maar ik probeer hier toch wat voorbeelden te geven:
'Variaciones infantiles sobre un tema popular' (Kindervariaties op een
populair thema), een didactisch werk dat de student door verschillende momenten in de geschiedenis van de muziek voert zoals het contrapunt van de barokmuziek, bartokiaanse harmonieën, de blues, de fuga, polytonaliteit, etc.

'De chismes y confidencias' (Over roddels en ontboezemingen),
‘danzon’, Cubaans negentiende-eeuws genre in een rondovorm, waar een hoofdthema door het hele stuk heen wordt afgewisseld met nieuwe thema's of episodes om te eindigen met een zeer ritmisch of 'montuno' gedeelte: eerbetoon-parodie van de Cubaanse piano traditie en Europese akkoordische polytonaliteit van de vroege twintigste eeuw, waar zeer traditionele melodieën dissonant zijn afgezwakt, waardoor het gevoel van disharmonie en onbalans – die roddels en bepaalde ontboezemingen veroorzaken – wordt gecreëerd.

'Won’t Blue', waar
twee tradities van zwarte afkomst (Afro-Cubaanse en Afro-Amerikaanse) de muzikale vertelling bepalen. Keyla reproduceert de toonhoogten van membranofonen in snelle, gesyncopeerde opeenvolgingen aanvankelijk gepresenteerd als korte cellen die meer complex worden naarmate het stuk vordert; en melancholische harmonieën van blues, die als een fragiele geluidslijn begint die zich ontwikkelt tot stolsels van akkoorden die zich verspreiden en uitgroeien tot het bijna percussieve in een parallelle climax tussen de twee.

'Traveling Shoe Stories',
suite van korte stukken voor viool, basklarinet, piano, percussie en tapdanser, waar Keyla min of meer de kijker laat meemaken wat ze gedurende haar reizen over de hele wereld heeft ervaren, terwijl ze het stuk schreef. Een werk waarin ze haar kenmerkende gevoel voor humor, Cubaanse folklore, Europese muzikale traditie, jazz, pop, vrije improvisatie en tap doet samengaan. Een muzikaal zelfpotret dat ook 'Keyla, of de kracht van kwetsbaarheid' genoemd had kunnen worden en waar we op 22 maart 2015 in Amsterdam de première van verzorgen.


Won't Blue

Keyla Orozco

Gespeeld door Gustavo Corrales Romero


In het prille begin op Aruba


Door Karen D. Russel de Corrales

De jongen die met zijn piano getrouwd was vindt de liefde op Aruba


Zeggen dat G's terugkeer naar Cuba vanuit Aruba in januari 1998 – na daar zo warm te zijn verwelkomd – een anticlimax was is een understatement. Het was alsof hij naar de duisternis terug werd gestuurd na in het licht te zijn geweest. Achteraf gezien zou zijn geduld slechts zo’n acht maanden op de proef worden gesteld, maar dit kon hij op dat moment natuurlijk niet weten.

In het begin knaagde de
twijfel aan hem; de meerderheid van mensen die de kans kregen Cuba te verlaten bleven weg, in de hoop op een hopelijk betere toekomst in het buitenland. G moest diep graven om te blijven geloven, terwijl hij waarnam hoe anderen om hem heen ingingen op uitnodigingen uit het buitenland en voor goed vertrokken.

kracht putte hij, zoals altijd, uit zijn relatie met het trouwe instrument waar hij op zijn zevende zijn leven aan verbonden had. Hij oefende piano alsof zijn leven ervan afhing. Hij vertrouwde zijn roeping en de belofte van zijn band met de piano. Hij verwelkomde elke afleiding, zoals deelnemen aan de 13e editie van het Internationaal Festival voor Hedendaagse Muziek in Havana, zoals hij eerder had gedaan. Hij vertrouwde erop dat er een nieuwe kans zou komen. En dat gebeurde. Hij werd uitgenodigd voor een tweede concert in Aruba in november 1998. Edwin Kock, de gitaarleraar die er in januari ook voor had gezorgd dat hij werd uitgenodigd, had woord gehouden.

Edwin had zich
veel moeite getroost om dit te bereiken. Hij deed een beroep op de toenmalige Minister van Justitie (wijlen Edgar Joaquin 'Watty' Vos), verkreeg referentiebrieven die met genoegen door twee grote artistieke Arubaanse peetvaders (wijlen Hubert O. 'Lio' Booi en Juan Chabaya 'Padú' Lampe) werden verstrekt en creërde een stichting (Movemento Pro-Arte Arubano) om zelf de concertuitnodiging te kunnen verzorgen! Na nog een hectische ronde ploegen door de bureaucratie in Cuba (in het vorige hoofdstuk beschreven) was G eindelijk vrij. Bij aankomst in Aruba wachtte Edwin met de documenten die hem van een legale verblijfsstatus verzekerden.

Alsof het zo moest zijn verschenen er meer
Samaritanen om de volgende fase in G's leven te vergemakkelijken. Kenny en Nella Haakmeester zorgden voor een klein appartement binnen hun muren. Dokter Emile Weststrate zorgde voor een studiepiano, kleding, schoenen en contacten die later tot werkgelegenheid zouden leiden. Bij Edwin en echtgenote Mayra was hij natuurlijk altijd welkom voor een maaltijd.

Voor zijn inkomen verwierf G
een paar studenten die hij in een studio ontving met piano en airconditioning, alweer dankzij Edwin. Ook mocht hij in het weekend, in de lobby van het Casa del Mar Beach Resort, voor de hotelgasten spelen, dankzij een avondje netwerken georganiseerd door Margaret Hage.

Voor het eerst in zijn leven genoot hij van een
eigen privésfeer, na meer dan tien jaar (1985-1998) in studentenslaapzalen te hebben doorgebracht. Hij genoot van zijn vrijheid om de pianostudie af te wisselen met zijn andere passie; het maken van collages uit papiersnippers. Geleidelijk aan begon hij zijn eigen kostje te betalen, haalde wat boodschappen bij een kleine supermarkt om de hoek en Chinees eten in een naburig restaurant.  Naarmate 1999 vorderde verdiende hij op een gegeven moment genoeg om met sparen te beginnen en het broodnodige geld naar zijn familie in Guantánamo te sturen.


Net als voor elke immigrant waren er moeilijke momenten, zoals op een dag tijdens de lange wandeling naar Casa del Mar onder de brandende zon, alleen, toen hij plotseling zijn eens actieve bestaan als concertpianist miste en zich afvroeg hoe lang hij deze relatieve anonimiteit vol zou moeten houden. Maar toen werd hij in april uitgenodigd voor een concert op Curaçao en organiseerde Edwin in juni weer een concert op Aruba. Een jonge uitvoerende secretaresse met vele artistieke aspiraties besloot om dit concert met haar vader bij te wonen. En toen brak de zon echt door.

Het was
natuurlijk geen toeval, dat we naast een ver familielid van mijn vader, Bea Burne, kwamen te zitten. Zij hoorde ons overleggen of ik deze ongetwijfeld grote concertpianist moest benaderen voor pianoles. Ze haastte zich om ons enthousiast te vertellen dat ze een van G's studenten was, dat hij zeer meegaand was en dat ik het hem gewoon moest gaan vragen. Na het concert waren we verrast om te zien hoe een groot deel van het publiek migreerde naar de ruimte achter de coulissen; ze popelden om de sympathieke, jonge Cubaanse pianist te feliciteren, misschien wel om te laten zien dat 'ze hem ook kenden'. Mijn vader en ik werden met de menigte achter de gordijnen meegevoerd; een beetje aarzelend, daar dit nieuw voor ons was.

Ik zag er geweldig uit in de volle bloei van mijn actieve
Arubaanse levensstijl die ook het zingen in een band, lange afstand hardlopen en – tot voor kort – Kyokushinkai karate inhield. Slechts een maand na deelname aan de meest recente productie van mijn dansleraar Sonja Geevers’ was ik in de beste vorm van mijn leven en mijn zonverkregen bruin stak mooi af tegen mijn fel geel-oranje jurk.

niet-toeval kwam weer tussenbeide toen Loly Berkley – een familievriendin – een foto nam op het moment dat ik voor het eerst tegenover G stond. Hij zegt dat ik hem direct opviel, blij was toen ik naar hem toe liep en – alhoewel hij niet van plan was geweest meer studenten aan te nemen om voldoende eigen pianotijd te houden – van harte ja zei toen ik informeerde naar de mogelijkheid van pianoles.

De rest is geschiedenis. In de
collage bij dit relaas heeft G het moment van onze eerste kus 'op de brug' vereeuwigd, op het terrein van toen Seaport nu Renaissance Ocean Suites; het hotel aan het strand en de timeshare faciliteit grenzend aan het Renaissance Marketplace winkelcentrum. Aruba zal ons altijd liefdevol bijblijven als mijn geboorteplaats, de thuisbasis van de meeste van mijn (vele) verre familieleden en het toneel van onze  hofmakerij, die steeds intenser werd naarmate we ontdekten hoezeer we qua persoonlijkheden en interesses aan elkaar gewaagd waren.

Tegen het einde van 1999 beleefden we een zeer plezierig diner in het Hyatt Regency Resort & Casino, mijn eerste en meest geliefde werkgever waar ik vijf jaar had gewerkt tot 1997. Ik herinner me als de dag van gisteren hoe G me – staande op de parkeerplaats –  vertelde dat hij graag vaker op het podium zou willen staan; meer optredens zou willen verzorgen. Ik voelde iets zeer krachtigs in me opstijgen. Ik wist dat ik wilde werken aan het verkrijgen van wat de man van wie ik nu hield wilde. Dit is het moment dat KyG werd geboren.

Volgende hoofdstukken

  • De grote oversteek naar de geboorteplaats van de grote Europese componisten

  • De complexiteit van het uitbouwen van een internationale artistieke carrière

Sección Español

Boletín KyG Febrero 2015

Frecuencia 4-6 semanas | Conciertos anunciados por separado

8 de Noviembre del 2007. KyG en la feria internacional de libros 'Miami Book Fair International'. A la izquierda con el gran baritono Cubano Hugo Marcos (EPD). A la derecha con el escritor y editor Germán Guerra.

Hola a todos,


Nuestros mejores deseos para el año 2015. Luz y fuerza ante cualquier situación en que se encuentran. Deseando este año un progreso constante en la búsqueda de nuestros objetivos. Esto incluye la mayor cantidad posible de conciertos para G y la promoción del CD FRESCO. Para K, continuar ampliando su experiencia en escenarios como pianista y su trabajo como escritora.
Hemos tenido un
buen comienzo con el exitoso recital  de G en Rotterdam, el 24 de febrero como promoción de FRESCO y el evento CUBA GOES TAP el próximo 22 de marzo en Amsterdam, con el estreno mundial de “Traveling Shoe Stories” de Keyla Orozco; un conjunto de piezas cortas para violín, clarinete bajo, piano, percusión y bailarín de tap! Más información sobre este concierto en anuncio independiente, como de costumbre.
Hemos añadido otras
SEIS tiendas de CD a nuestra lista de distribuidores de FRESCO, en Amsterdam, Deventer, Groningen y Leiden. Hemos tenido un aumento en las ventas durante los dos primeros meses de 2015 y continuamos trabajando para difundir aún más  la música clásica latinoamericana y el talento de Gustavo Corrales Romero.

Encantados nuevamente de
encontrarnos por acá!



Keyla Orozco. Foto: Gabriel Guerra Bianchini.


Además de las secciones breves:


La indetenible joven compositora cubana que no deja de sorprender
Leer artículo.
Artículos anteriores



El chico que estaba casado con su piano encuentra el amor en Aruba
Leer artículo.
Boletínes anteriores


■ ■ ■


KyG tiene mucho por lo que estar agradecida. En esta sección queremos mostrar la fuerza de nuestro agradecimiento, gritando GRACIAS INFINITAS a algunos de los buenos samari-tanos arubianos que cruzaron el camino de G, a propósito de nuestro segundo artículo. 

Edwin Kock 
y Mayra Kock-Garrido

Hubert Booi
Padú Lampe
Dr. Emile Weststrate
Kenny y Nella Haakmeester
Margaret Hage
Eduardo de Veer
René Kan
Tito Tromp
Emile Kelkboom
Henk y Carmen Russel
Ans van Santen


Concurso de aficionados Rotterdam 
Piano3Daagse 2014. 
Reporte del jurado: 
“Composiciones interesantes tocadas con convicción. Rica articulación y variedad de caracteres.”
“Piezas contrastantes, agradables al oído. Ritmo llamativo en la segunda!”•
“Agradables composiciones con interesantes ritmos.”

• ‘El Sonajero’

NUEVO Actualizaciones en el sitio web, páginas: Noticias y Enlaces, Música, Poesía, Affirmaciones & Dos Columnas (Créditos). Con agradecimiento a Doreen Virtue por la guía, Wendy Wanner por la instrucción y el tratamiento y Stanley Dabian por la affirmación  Ho’ponopono.

Especial mención y agradecimiento a mis dos mentores:  Dr. Rev. William G. Buckley (Aruba) y Geesje Eisinga (La Haya).


De vuelta a las soirées privadas
de la Belle Epoque!

“El encanto de las piezas grabadas en FRESCO son mas apropiadas para compartir en privado que para ser parte de un recital formal en un teatro, oscuro y frio.

Un recital para unos cuantos amigos interesados en una noche de música, copas y pasabocas, en cómodos sillones; donde yo comente las piezas, cuente anécdotas sobre los compositores, responda preguntas, de modo informal, es lo que le propongo como fórmula para llevar FRESCO a su intimidad

Ojalá pueda usted visualizar una de esas noches en su casa. Entonces contácteme.

A mi me fascina la idea!”

■ ■ ■


KyG sugiere

Presentando a los distinguidos artistas
que colaboran en el evento CUBA GOES TAP
el 22 de Marzo de 2015.

         Haz clic en la imágen o aqui para mas información sobre CUBA GOES TAP.


Tiene que verlo

Max Pollak

Un fenómeno del tap


Foto: Lois Greenfield. Haz clic en la imágen por el video.

Ir al final

► Info de contacto, medios sociales, cancelar subscripción, nuevos miembros



Nos conocimos en 1999, nos casamos en 2001 y casi de inmediato comenzamos a desarrollar proyectos en conjunto. Nos convertimos en la V.O.F. (Sociedad General) KyG Productions -  empresa registrada en la Cámara de Comercio - en 2011. Nuestros roles dentro de la empresa:
Karen D. Russel (nombre artístico KDRdeCorrales) (Aruba)
Gestión, logística, administración, contenido, diseño creativo, traducción, webmaster
Escritor, compositor, pianista, cantante, artista visual y coreógrafo
Gustavo Corrales Romero (Cuba)
Pianista, escritor, compositor / arreglista musical, artista visual
Co-gestión, contenido, diseño creativo, traducción

Keyla Orozco con el Cuarteto de Cuerdas de la Habana. 'II Festival Leo Brouwer
de Música de Cámara'. Habana, 2010. Foto: Gabriel Guerra Bianchini.


Por Gustavo Corrales Romero ©

La indetenible joven compositora cubana que no deja de sorprender



Desde que a mediados del siglo XIX, el compositor Manuel Saumell Robredo tuvo la feliz ocurrencia de llevar, transfigurada, la música bailable a las salas de conciertos, dando a luz al nacionalismo musical cubano, casi todo compositor hasta hoy, ha sido atraído por la gracia, la fuerza, la riqueza, la fantasía, de nuestra música natural.


De disímiles maneras se han aproximado a su fuente, los compositores que trabajan con el folclore o la música popular. Un par de ejemplos: Algunos siguen al pie de la letra sus modelos y simplemente componen otro joropo, otro son, otro bambuco. Otros se apropian de elementos esenciales de algún género específico y lo recrean con más o menos libertad imaginativa: enriqueciendo las armonías, transformando la estructura musical original, yuxtaponiendo elementos de géneros diversos, de técnicas diversas.  Hay compositores que hurgan en las esencias y descubren los principios que definen el género escogido o incluso los principios que definen toda una cultura específica y basado en ello crean un producto artístico nuevo, etc.

Keyla Orozco Alemán ha transitado casi todos los caminos. Heredera de una tradición cubana de composición moderna que comenzó a principios del siglo XX y que le fue transmitida por su maestro Harold Gramatges, quien bebió directamente de la fuente, goza de una sólida técnica que le permite plasmar con éxito cualquier idea. Hoy, más allá de recrear la música cubana en su obra, viajera indetenible, ha devenido cronista de culturas, que en sus composiciones va resultando en una especie de “sincretismo transmusical” con muchos de los signos de la creación posmoderna.

Ha escrito para instrumentos
solos y combinaciones de instrumentos. Ha incorporado en su obra la tecnología y ha experimentado con sonidos de objetos comunes. Ha escrito para coros y para orquesta. Y en el océano de compositores que hoy trabajan y que producen en serie los conservatorios, la música de Keyla se singulariza por su sentido del humor, por su constante referencia a las tradiciones, por su capacidad de absorber e incorporar lo nuevo a su lenguaje estético de modo orgánico y sobre todo por esa pasión suya por transformar y reinventar lo hecho, por  “... des-componer, de-sacralizar, des-arreglar todo lo que está arreglao y cuadrao ...” “... Dame un tema y lo desguazaré a mi gusto ...” eso es lo que prefiere, nos ha escrito alguna vez.                  

Se que describir música es
tan impreciso e ilusorio como describir olores, pero de todos modos me arriesgo a exponer un par de ejemplos:
“Variaciones infantiles sobre un tema popular”, una
obra didáctica en la que hace al estudiante transitar momentos diversos de la historia de la música a través del contrapunto barroco, de armonías bartokianas, del blues, de la fuga, del politonalismo, etc.

“De chismes y confidencias”,
danzón, género cubano del siglo XIX en forma de rondó donde un tema principal se va alternando con nuevos temas o episodios a lo largo de la obra para terminar con una sección muy rítmica o montuno: Homenaje-parodia a la tradición pianística cubana y a la politonalidad acordal europea de principio del siglo XX donde unas melodías muy tradicionales son disonantemente enrarecidas creando la sensación de desarmonía y desbalance de los chismes y ciertas confidencias.

Won’t Blue”, donde dos tradiciones de origen negro (afrocubana y afronorteamericana) van tejiendo el discurso musical. Keyla reproduce las alturas sonoras de los membranófonos en sucesiones sincopadas rápidas, que al principio se exponen como células breves y se van complejizando en el transcurso de la obra; y las armonías melancólicas del blues, que comienzan como una frágil línea sonora que deviene coágulos acordales esparciéndose y creciendo hasta el punto de hacerse casi percusivo en un clímax paralelo entre ambos elementos.

“Traveling Shoe Stories”,
suite de piezas cortas para violín, clarinete bajo, piano, percusión y bailarín de tap donde Keyla hace que el espectador experimente un poco, las vivencias de sus viajes por el mundo mientras escribía la obra. Obra donde hace convivir,  con su característico sentido del humor, el folclore cubano, la tradición musical europea, el jazz, el pop, la improvisación libre y el tap. Autorretrato musical que bien se pudo titular “Keyla o la fuerza de la fragilidad” y que estrenaremos en Amsterdam el 22 de marzo del 2015.


Won't Blue

Keyla Orozco

Tocado por Gustavo Corrales Romero



KyG en el comienzo...


Por Karen D. Russel de Corrales

El chico que estaba casado con su piano encuentra el amor en Aruba

Decir que el regreso de G a Cuba en enero de 1998, después de tan cálido recibimiento en Aruba fue un anticlímax, es todo un eufemismo. Fue como haber sido devuelto a la oscuridad después de experimentar la luz. En retrospectiva, su paciencia sería probada por solo ocho meses, pero en ese momento él no tenía modo de saberlo. Al principio lo carcomió duda. Después de todo, la mayoría de las personas que tenían la oportunidad de salir de Cuba, se quedaban fuera en busca de un futuro mejor. G tuvo que hurgar profundo para seguir creyendo, mientras veía que otros a su alrededor lograban salir y no volvían.
Su fuerza, como siempre,
venía del instrumento al que se había entregado desde la edad de siete años. Practicaba el piano como si su propia vida dependiera de ello, confiando en su vocación y en su conexión con el piano. Aprovechaba toda oportunidad para mantenerse a flote, como su participación en la décimotercera edición del Festival Internacional de Música Contemporánea de La Habana, como había hecho antes. Él confiaba en que aparecería otra oportunidad. Y apareció. Fue invitado para otro recital en Aruba en noviembre de ese mismo año 1998. Edwin Kock, el profesor de guitarra responsable por la primera invitación de G, había cumplido.
hizo lo imposible para asegurar que eso sucediera. Movilizó sus contactos, apeló al entonces Ministro de Justicia ( el difunto Edgar Joaquín “Watty” Vos), obtuvo cartas de recomendaciones amablemente firmadas por dos grandes padres artísticos de Aruba ( el difunto Hubert O. “Lio” Booi y Juan Chabaya “Padú” Lampe) y creó su propia Fundación ( Movemento Pro-Arte Arubiano) con el propósito de legitimar la carta de invitación. Así, luego de otro episodio frenético bregando con la burocracia cubana (descrito en el capítulo anterior), G se vió finalmente libre.

Otros samaritanos se presentaron para facilitar la siguiente fase en la vida de G. Kenny and Nella Haakmeester proveyeron un pequeño apartamento dentro de su propiedad. El Dr Emile Westrate proveyó un piano, ropa, zapatos y contactos que más tarde se traducirían en empleo. G era siempre bienvenido en casa de Edwin para almorzar.

Para sustentarse G obtuvo
algunos estudiantes a quienes daba clases de piano en el esudio climatizado de Edwin y su esposa Mayra. Los fines de semana tocaba el piano para los huéspedes de Casa del Mar Beach Resort, cortesía de  Margaret Hage, quien organizaba en casa, encuentros de amigos con el propósito de crear contactos para G.

La gloria fue para G gozar por primera vez de privacidad despué de pasar más de una década (1985-1998) en albergues. Disfrutaba G su libertad dividiendo el tiempo entre las horas de estudio del piano y su otra pasión: crear collages usando recortes de papeles. Poco a poco fue sustentandose y obtenía suministros en una pequeña tienda cerca de casa, así como comida china en un restaurante del vecindario. En el transcurso de 1999, llegó el momento en que pudo ahorrar y comenzar a enviar dinero a su familia en Guantánamo.



Como para todo inmigrante, hubo momentos duros: un día caminando, bajo el Sol, el largo camino hacia Casa del Mar, sintiendo una gran soledad, echó fuertemente de menos a ese ritmo activo como concertista del que una vez gozó y le pesó mucho su actual condición de relativo anonimato. Pero en Abril fue invitado a tocar en Curazao y en Junio, Edwin le organizó otro concierto en Aruba. Una joven secretaria ejecutiva con ambiciones artísticas decidió asistir al concierto con su padre y fue entonces cuando iluminó el Sol.

Como cosa del destino, nos sentamos al lado de un familiar lejano de mi padre, Bea Burne quien nos escuchó deliberando si yo debía aproximar al gran pianista por lecciones de piano. Ella nos dijo con mucho entusiasmo que G le daba clases de piano y que era una persona muy accesible, que simplemente fuera y le hablara.

Al final del concierto
nos sorprendimos al ver gran parte del público emigrar hacia los camerinos ansiosos por felicitar al simpático joven pianista cubano, quizás para mostrar que “ellos también lo conocían”. Mi padre y yo fuimos a parar detrás del telón, un tanto inseguros por ser nuevos en semejantes circunstancias.
lucía muy bien, porque en ese momento mi estilo de vida en Aruba era muy activo. Cantaba en una banda, corría largas distancias y – hasta hacía poco- practicaba karate kyokushinkai. Apenas un mes después de haber participado en la más reciente producción de mi profesora de baile Sonia Geevers, yo estaba en la mejor forma física posible y mi piel bronceada de entonces resaltaba bajo el amarillo anaranjado de mi vestido.

La suerte intervino de nuevo cuando
Loly Berkley - amiga de la familia - tomó una fotografía en el justo momento en que me encontré frente a frente con G. Él luego me dijo que me había notado de inmediato, que le encantó que yo fuera hacia él y que incluso habiendo decidido ya no aceptar más estudiantes, para salvar tiempo para su propio estudio, no le fue posible negarse a mi pedido cuando se lo propuse. Más bien se alegró.

El resto ya se sabe. En el collage que acompaña esta historia G recreó el momento de nuestro primer beso “en el puente”, en los jardines del entonces Seaport, ahora Renaissance Ocean Suites; el hotel frente al mar, adyacente al centro comercial del mismo nombre.

recordaremos Aruba cariñosamente como mi lugar de nacimiento, como el hogar de casi toda mi extensa familia y como el escenario de nuestro noviazgo. Noviazgo que se hizo más intenso en la medida en que ibamos descubriendo cuánto más teníamos en común, tanto en personalidad como en intereses.
Hacia finales de 1999, G y yo tuvimos una muy
placentera cena en el Hyatt Regency Resort & Casino, mi primer y más querido empleador, donde trabajé por cinco años, hasta 1997. Recuerdo claramente estar parados en el parqueo cuando G me dijo que le gustaría hacer conciertos con más regularidad. En ese momento sentí algo muy potente despertando en mi interior y supe entonces lo que quería: trabajar para hacer realidad el sueño del hombre a quien yo amaba. En ese momento nació KyG.

Capítulos consecutivos

  • La gran travesía a la cuna de los grandes compositores europeos

  • Los desafíos de construir una carrera artística internacional

■ ■ ■

Facebook K
Facebook K
Website K
Website K
LinkedIn K
LinkedIn K
Facebook KyG
Facebook KyG
Twitter KyG
Twitter KyG
Facebook G
Facebook G
Website G
Website G
LinkedIn G
LinkedIn G


Contact info

KyG Productions
Heelsumstraat 55
The Hague, 2573NG

Add us to your address book

  • E-mail address we are currently sending the newsletter from so please list in your safe senders list.
  • E-mail adres vanwaar we op dit moment de nieuwsbrief versturen dus noteer het aub in uw lijst met veilige afzenders.
  • Dirección de correo electrónico desde donde actualmente enviamos el boletín así que por favor anotar en la lista de remitentes seguros.

New subscribers - thank you and welcome! Frequency: every 4-6 weeks.
Nieuwe leden - bedankt en welkom! Frequentie: iedere 4-6 weken.
Nuevos miembros - gracias y bienvenidos! Frequencia: cada 4-6 semanas.

Unsubscribe from this list 
Cancelar subscripción  

Update subscription preferences 
Instellingen bijwerken
Actualizar preferencias

Copyright © 2015 KyG Productions, All rights reserved.