KyG News July 2015

Frequency 4-6 weeks | Concerts announced separately

View in browser for best results | Ver en navegador por mejor resultado | Bekijk in browser voor beste resultaat

KyG at Concertgebouw Amsterdam 2010

KyG at Concertgebouw in Amsterdam 2010.

Hi all!

This newsletter reaches you a little later than intended because of the increased activity involving the concert agenda and CD sales. And then summer was upon us and the lazy bug caught us so it took us a bit longer to pump this out than usual. But here we are!
Let’s start off by saying: far be it from us to paint everything pink and rosy. There are challenges in between and we are aware of several people in our inner and outer circle suffering losses and dealing with illness and other hardship. However, as we aim to bring distraction and light, our focus here is always on the positive and we strive to keep our tone upbeat.
The GOOD at this moment consists of the resounding success and very favorable receipt of both G’s solo concert in Zeist on 22 May and the promising first MUSICA VIVA concert with tenor Jorge Andrés Martina in The Hague on 27 June, the encouraging progress of K’s Project Performance Experience Expansion and the surprising side effect by way of enthusiastic reactions to K’s music.
In addition efforts are being made towards future concerts in all formats (solo, duo, trio and with the Camerata Cubana de Amsterdam). As always, we are very excited, also about our other ongoing projects in writing and visual art!
We’ll keep you posted!



■ ■ ■

Manuel María Ponce Cuéllar. Photo: Wikipedia


Besides the short news section:


The father of Mexican musical nationalism
Read article.
Previous articles


The challenges of building an international artistic career
Read article.
The ongoing story of KyG
Previous newsletters

■ ■ ■

The ‘KEEP ME INFORMED’ page on both our websites have been modified. Potential followers can now sign up for concertannouncements only or to receive all KyG communications (also the 4-6 weekly newsletter and incidental ‘KyG recommends’ messages). K’s website also holds an option to be kept informed of developments in relation to the availability of music scores of her compositions.
Certain projects - including the webshop - are on hold while KyG’s full focus is currently on getting our music out there. G’s agenda requires looking at concert venues, dates and concert formulas (solo, duo, trio) as well as finances and PR. Time and effort is also invested in pursuing and maintaining CD sales locations.


With several open podiums behind her, a definite study-trajectory has now begun towards K’s 1st CD with 24 own compositions, along more open podiums and performance opportunities. Very encouraging reactions to K’s music during the Open Podium on 7 June 2015 in The Hague! Meanwhile another composition brings K’s total to 53.

Writing competitions: 27 since 2014, 10 this year so far. These are international writing competitions in English in which hundreds of skilled writers participate, so recognition is quite a challenge. In the meantime K’s body of work is effectively being expanded with short stories and poems at the level these competitions require.


First and foremost: THANK YOU to the Martina family. The first MUSICA VIVA concert in The Hague on 27 June was truly a heartwarming success on all levels. Joy was brought in the form of music to a very grateful audience. The songs performed with tenor Jorge Andrés Martina were greeted with a roaring ovation.

Working the logistics with his wife and daughters Elvira, Pamela and Carolina Martina also proved successful and pleasurable. By all means worthy of repetition. The next concert will be organized by Elvira Martina, in collaboration with KyG, and is expected to take place some time in September somewhere in the heart of The Netherlands.
Immediate intentions for other KyG concerts: potentially a solo concert in the south of the country, hopefully in October – November; while we’re also fervently pursuing a first ARIOSO piano trio concert and we also need to live up to our commitment to participating in the homage of Spanish composer Enrique Granados Campiña in relation to the 100th anniversary of his death in 2016.

■ ■ ■



In this edition, an impression of the work of five
of our favorite choreographers. Enjoy!

Click on images to access video.
(Top) Pina Bausch (Germany): Café Müller

Clockwise from top left:
Nacho Duato (Spain): Arenal
Jiří Kylián (Czech Republic): Birthday
Isabel Bustos (Cuba): (Danza Teatro Retazos) Teaser Las Lunas de Lorca
Rodrigo Pederneiras (Brazil): (Grupo Corpo) Parabelo


Wonderful marriage of art and music

Music Lacrime di Giulietta by Matteo Negrin.
Art by Alice Ninni, Alberto Filippini, Luca Cattaneo.


Click on image for video.

Skip to bottom

► Contact info, social media, unsubscribe, new subscribers



KyG stands for Karen and Gustavo in Spanish. We met in 1999, were married in 2001 and almost immediately began developing projects together. We became the V.O.F. (General Partnership) KyG Productions – a Chamber-of-Commerce-registered company – in 2011. Our roles within the company:

Karen D. Russel (artist name KDRdeCorrales) (Aruba)
Management, logistics, administration, content, creative design, translation, webmaster
Writer, composer, pianist, singer, visual artist and choreographer

Gustavo Corrales Romero (Cuba)
Concert pianist, writer, composer/musical arranger, visual artist
Co-management, content, creative design, translation

Photo: from website (click image)


By Gustavo Corrales Romero ©

The father of Mexican musical nationalism




There they are in a cafe in Havana: these three Mexicans who are barely distinguishable, in a sepia photograph with age-worn edges I discover in my hands. He who seems to encourage the talk, who seems to dream the most, is Manuel Maria Ponce. With his firm nose, big black eyes and coarse, abundant head of hair parted in the middle. The other two are the poet Luis Gonzaga Urbina and violinist Pedro Valdéz Fraga. It is 1915 and Mexico boils in their veins; street-level Mexico, the real Mexico. Ponce has already found his purpose in life: to create a music that sounds Mexican.
Transgression is the mark of those who
leave traces, but a total breakdown of the rules is not necessary to mark a new step. It is possible to innovate from within tradition. Open doors to new landscapes perhaps just requires a fresh eye.

During the first half of the twentieth century, when Schoenberg’s atonality and Stravinsky's neoclassicism already exist, Ponce composes in a musical language rooted in romanticism but applied to Mexican sound material. Later his sound would become more impressionistic. Fascinated by the natural music of his people and especially by their songs, he came to initiate a major movement of nationalist creation that helped define Mexican cultural identity. At the same time he revitalized the academic repertoire for guitar, being of the first composers of the century to create widely for that instrument. His friendship with the great Spanish guitarist Andrés Segovia would produce a professional collaboration that would place the guitar in a leading role on the world’s stages.
Ponce’s interest in the
creation of a Mexican music led to having opponents at the time. Early in the century the social elite of Mexico - as in almost every Latin American country - maintained a mentality of cultural subjects from Europe, obediently colonized to European arts; which made them despise native cultural expressions. Folklore, music, popular manifestations, etc. lacked values in the eyes of the "cultured". European customs, music and social conception should be, in their eyes, the norm. When Ponce began to investigate natural Mexican music; to deliver conferences, preserve and compose inspired by Mexican music,  they disparagingly called him "the composer of music that smells of huarache", which are the humble sandals of the indigenous natives.
By then -
professor of piano at the National Conservatory, of which he became director in later years - he had the audacity to give a recital of his works, among which he premiered his romantic concert for piano and orchestra, works in which he incorporated folkloric material for the first time. Many - including his pupil, the eminent composer Carlos Chávez - consider that recital in 1912 to be the starting point of Mexican musical nationalism. The moment that native sound material was first used as the raw material for complex musical forms.
At the same time Ponce insisted in
small works for the piano where his musical art manifests itself most naturally and gracefully. In 1914 he published his Mexican songs, delightful arrangements of traditional songs. Brief compositions adorned with ingenious harmonies that convert those simple melodies into concert works. He later said: "I consider it a duty of every Mexican composer to ennoble the music of his homeland, giving it artistic form, redressing it in the garb of polyphony and lovingly preserving the popular music that is an expression of the national soul."
He composed
countless songs for voice and piano so authentically Mexican that for a long  time many were considered to be anonymous traditional songs. Nowadays he is regarded as the creator of modern Mexican song. Until the end of his life he defended popular music forms at conferences, in articles, from the classrooms of the Conservatory where he taught piano, music history, aesthetics and folkloric music between 1933 and 1946. He reflected it in his extensive body of work for piano and he inspired a whole new generation of composers that would raise that initial nationalism to magnificent levels, although conceiving it in very different ways.

The restless young man on that photo in the Havana coffee shop over time grew to become an icon of Mexican classical music, an icon of Latin American academic music, and would leave behind musical monuments such as Concierto del Sur for guitar and orchestra, Chapultepec and Ferial for symphony orchestra and small delights for piano such as Intermezzo and the world famous song Estrellita.


Manuel Ponce

Played by Gustavo Corrales Romero



The Venezuelan Youth Orchestra. Concertgebouw, Amsterdam, 2010. Photo: KyG


By Karen D. Russel de Corrales

The challenges of building an international artistic career


Our very much intertwined trajectory since G arrived in The Netherlands in May of 2002, shortly after my birthday, has been and still is marked by a sometimes invigorating, sometimes confusing and sometimes disappointing combo of triumphs, lessons and let-downs. Both G and I have had to pick ourselves up to be able to move forward more times than we can count. These bouts have been more extended and emotional for me, stuck in a management assistant’s career for 20 years that had nothing to do with my artistry. G was of course already trained in dealing with hardship by Cuba.

Before we could even begin to develop G’s career away from Cuba there were some priorities to attend to. First G had to go back to school! To eventually obtain his Dutch passport - which would enable him to travel internationally - a naturalization course had to be followed, which included learning the Dutch language.
At the very beginning we
camped out at my mother’s house in Leidschendam. But then we decided that it would be a good move for G to compete in the Gaudeamus competition, to hopefully be noticed and begin creating a network. And so it was. The 2003 Nijmegen concert can be directly linked to this decision. But it meant a busy time for both G and me because we now needed an apartment with piano short-term. So here I was working, finding a piano, researching rentals and then moving. And here G was, getting the apartment ready; dividing his time between painting, studying and the piano classes to his first students.
Then we of course continued on the
long, winding path of learning mainly which doors were closed to us - including the 10 Dutch conservatories most of which never answered our letters - and the over 100 program proposals we sent worldwide, not to mention the endless time and money investment. Slowly, painstakingly we gathered information and began hacking a path of our very own away from the mainstream.
Along the way assorted factors required
unrelenting insistence. G’s website is a good example. The current edition, courtesy of VistaPrint, is a result of our third try, after twice attempting and failing to get it off the ground through so-called webmasters. Every time the new design (related to the facilities of the various providers) took roughly a full month and the own, periodical upkeep is intense; costing some 4 hours only a couple of days ago.
Of course there were also many
rays of hope, inspirers and boosts between 2002 and 2015 (!) to keep us going. Here Cuban composer Keyla Orozco must be mentioned, the trailblazing initiator of projects giving G a stage in The Netherlands on no less than five occasions to date. Keyla is an example in her music as well as in the way she pushes ahead no matter what. And of course we had our own projects to hold on to, many of which were brought to bear under trying circumstances; we count 17 completed productions to date. They’ve lit up part of the way like shining beacons.

FRESCO CD with label, as requested by some consignment holders, to facilitate sales.


My job allowed for some perks: attending the concert by the Venezuelan Youth Orchestra at the Concertgebouw in Amsterdam in 2010, in the presence of José Antonio Abreu, founding father of ‘El Sistema’, was directly related to my connections with the Erasmus Prize organization, which collaborated on an event with The Hague Academic Coalition, where I worked in  November 2009.

Memorable especially are the year 2011 and the first half of 2012. The former saw the production - in stages - of G’s second CD FRESCO, the huge undertaking of the launch concert, the official establishment of the company including search for a home studio and bookkeeper, besides a student concert, next to a demanding full-time job and G’s piano classes.
Several things that
come to mind over these 13 years in The Netherlands. The ‘false alarms’. In the beginning especially we were inclined to think that we were bound to find someone with leverage who could help further G’s career. In the meantime pop, jazz and classical mainstream hypes flickered out of nothing and died out again, while we labored on. Businesses came and went in the shop on the corner in the space of a couple of months each, while after 15 years since our actual birth year, 2000, KyG is still here.
And then there’s the emergence of a long list of
creative ideas, several of which have been worked out and are only awaiting the investment money. The main lessons we have learned here are: If you want something done, do it yourself. To have patience. And that we like, in fact prefer, maintaining control over our projects.

We conclude this account of KyG - for now - asserting our confidence that we will be enabled to share much more of what we do with you; in word, music and imagery.


Dutch section


KyG Nieuws juli 2015

Frequentie 4-6 weken | Concerten afzonderlijk aangekondigd

KyG in het Concertgebouw in Amsterdam in 2010.

Hallo allemaal,

Deze nieuwsbrief wordt wat later gestuurd dan de bedoeling was vanwege de toegenomen activiteit inzake concertagenda en cd-verkoop. En toen was daar de zomer en waren we na de intensiteit van het voorjaar vooral tot luieren geneigd, dus het kostte ons wat langer dan gebruikelijk om dit eruit te pompen. Maar hier zijn we!

Laten we beginnen met te zeggen: verre zij het van ons om alles rooskleurig te schilderen. Wijzelf ondervinden vele uitdagingen en we zijn ons bewust van diverse mensen in onze binnenste en buitenste cirkel die op allerlei manieren danig op de proef worden gesteld. Echter, omdat wij ernaar streven afleiding en licht te brengen, ligt onze focus hier altijd op het positieve en houden we onze toon met opzet luchtig.

Het GOEDE bestaat op dit moment uit de roes van het doorslaande succes en de zeer gunstige ontvangst van zowel G's solo-concert in Zeist op 22 mei en het veelbelovende eerste MUSICA VIVA concert met tenor Jorge Andrés Martina in Den Haag op 27 juni. Verder de bemoedigende voortgang van K’s project ter uitbreiding van haar podium ervaring en de verrassende bijwerking in de vorm van enthousiaste reacties op K's muziek.
Daarnaast worden er
inspanningen gedaan in de richting van toekomstige concerten in alle vormen (solo, duo, trio en met de Camerata Cubana de Amsterdam), hopelijk vanaf september. En zoals altijd zijn we erg enthousiast, ook over onze andere lopende schrijf- en beeldende kunstprojecten!
We blijven hier verslag doen!




Manuel María Ponce Cuéllar. Foto: Wikipedia


Afgezien van de korte nieuwsrubrieken:


De vader van het Mexicaanse muzikale nationalisme
Lees hele artikel.
Vorige artikelen


De complexiteit van het uitbouwen van een internationale artistieke carrière
Lees hele artikel.
Het hele verhaal
Vorige nieuwsbrieven

■ ■ ■

We hebben de KEEP ME INFORMED pagina van onze beide websites bijgesteld. Mogelijke volgers kunnen zich nu opgeven voor alleen concertaankondigingen of voor alle KyG berichten (ook de 4-6 wekelijkse nieuwsbrief en incidentele ‘KyG recommends’ berichten). K’s website heeft ook een optie om op de hoogte te worden gehouden over ontwikkelingen inzake de beschikbaarheid van bladmuziek van haar composities.
Bepaalde projecten - waaronder de webwinkel - zijn momenteel in de wacht terwijl onze volle aandacht gaat naar het naarbuiten brengen van onze muziek. G’s agenda vereist het bekijken van concert locaties, data en concert formulies (solo, duo, trio) alsook financiën en promotionele activiteiten. Ook wordt er tijd en inspanning besteed aan het vinden en vasthouden van CD-verkooplocaties.


Met meerdere open podia achter de rug hebben we nu een definitief studietraject opgesteld naar K’s 1e CD - met 24 eigen composities - langs meerdere open podia en speelgelegenheden ter uitbreiding van haar podiumervaring. Zeer bemoedigende reacties op K’s muziek tijdens het Haagse Open Podium te Podium Vocale op 7 juni 2015! Ondertussen brengt een nieuwe compositie het totaal op 53.
Schrijfwedstrijden: 27 sinds 2014, 10 dit jaar tot dusver. Dit zijn internationale schrijfwedstrijden in het Engels waar honderden onderlegde schrijvers aan meedoen, erkenning is dus een hele opgave. Ondertussen wordt K’s oeuvre wel effectief uitgebreid met korte verhalen en gedichten op competitiewaardig niveau.

Eerst en vooral: HARTELIJK DANK aan de familie Martina. Het eerste MUSICA VIVA concert in Den Haag op 27 juni was op allerlei manieren een echt hartverwarmend succes. Vreugde werd in de vorm van muziek gebracht aan een heel dankbaar publiek. De liederen uitgevoerd met tenor Jorge Andrés Martina werden met een geestdriftige ovatie begroet.
De logistiek verzorgen in samenwerking met zijn echtgenote en dochters Elvira, Pamela en Carolina Martina bleek ook succesvol en plezierig. In alle opzichten dus voor herhaling vatbaar. Het volgende concert zal georganiseerd worden door Elvira Martina, in samenwerking met KyG, en zal naar verwachting plaatsvinden omstreeks september ergens in het hart van Nederland.
Onmiddellijke voornemens voor andere KyG concerten: waarschijnlijk een solo concert in het zuiden van het land, hopelijk in oktober-november; terwijl we ook vurig een eerste ARIOSO pianotrio concert nastreven en we ook moeten voldoen aan onze toezegging om deel te nemen aan het eerbetoon van de Spaanse componist Enrique Granados Campiña met betrekking tot de 100ste verjaardag van zijn dood in 2016.

■ ■ ■


In deze editie, een impressie van vijf
van onze favoriete choreografen. Veel plezier!

Klik op afbeelldingen om de video's te bekijken.
(Boven) Pina Bausch (Duitsland): Café Müller

Met de klok mee:
Nacho Duato (Spanje): Arenal
Jiří Kylián (Tsjechische Republiek:) Birthday
Isabel Bustos (Cuba): (Danza Teatro Retazos) Teaser Las Lunas de Lorca
Rodrigo Pederneiras (Brazilië): (Grupo Corpo) Parabelo



Prachtige combinatie beelden en muziek

Muziek Lacrime di Giulietta door Matteo Negrin.
Kunstwerk door Alice Ninni, Alberto Filippini, Luca Cattaneo.


Klik op de afbeelding om de video te bekijken.

Snelkoppeling naar beneden

► Contact info, sociale media, uitschrijven, nieuwe leden



KyG staat voor Karen en Gustavo in het Spaans. We hebben elkaar ontmoet in 1999, trouwden in 2001 en begonnen bijna onmiddellijk met het samen ontwikkelen van projecten. In 2011 werden we de V.O.F. (General Partnership) KyG Productions, een bij de Kamer-van-Koophandel-geregistreerd bedrijf. Onze rollen:

Karen D. Russel (artiestennaam KDRdeCorrales) (Aruba)
Management, logistiek, administratie, content, creatieve vormgeving, vertaling, webmaster
Schrijver, componist, pianist, zanger, beeldend kunstenaar en choreograaf

Gustavo Corrales Romero (Cuba)
Concertpianist, schrijver, componist / arrangeur, beeldend kunstenaar
Co-management, content, creatieve vormgeving, vertaling 
Foto: van website. Klik op de afbeelding.


Door Gustavo Corrales Romero ©

De vader van het Mexicaanse muzikale nationalisme


Daar zijn ze in een café in Havana: deze drie Mexicanen die nauwelijks te onderscheiden zijn, in een sepia foto met tijdsversleten randen die ik in mijn handen ontdek. Degene die het gesprek stimuleert, die het meest lijkt te dromen, is Manuel Maria Ponce. Met zijn ferme neus, grote zwarte ogen en groffe, royale haardos met een scheiding in het midden. De andere twee zijn de dichter Luis Gonzaga Urbina en violist Pedro Valdéz Fraga. Het is 1915 en Mexico kookt in hun aderen; het straat-Mexico, het echte Mexico. Ponce heeft zijn doel in het leven al gevonden: een muziek creëren die Mexicaans klinkt.
Zij die sporen nalaten worden
gekenmerkt door overtreding, maar het compleet breken met bestaande regels is niet nodig om een nieuwe stap te markeren. Het is mogelijk om te vernieuwen vanuit traditie. Deuren openen naar nieuwe landschappen vereist misschien gewoon een frisse blik.

Tijdens de eerste helft van de twintigste eeuw, toen de atonaliteit van Schönberg en Stravinsky's neoclassicisme reeds bestonden, componeerde Ponce in een muzikale taal geworteld in de romantiek, maar toegepast op het Mexicaanse geluidsmateriaal. Later zou zijn geluid steeds meer impressionistisch worden. Gefascineerd door de natuurlijke muziek van zijn mensen en vooral door hun liedjes kwam hij tot het opstarten van een belangrijke beweging van nationalistische creatie die bijdroeg aan het definiëren van de Mexicaanse culturele identiteit. Tegelijkertijd revitaliseerde hij het academische gitaar repertoire, als één van de eerste componisten van de eeuw die op grote schaal voor dat instrument creëerden. Zijn vriendschap met de grote Spaanse gitarist Andrés Segovia produceerde een professionele samenwerking die de gitaar in een leidende rol op het wereldtoneel zou plaatsen.
Ponce’s belangstelling voor de
oprichting van een Mexicaanse muziek leidde indertijd naar het hebben van tegenstanders. In het begin van de eeuw hield de sociale elite van Mexico - zoals in bijna elk Latijns-Amerikaans land -  er een Europese mentaliteit op na voor wat betreft culturele onderwerpen, gehoorzaam gekoloniseerd tot de Europese kunsten, waardoor ze de inheemse culturele uitingen verachtten. Folklore, muziek, populaire manifestaties, enz. misten waarde, in de ogen van de "ontwikkelden". Europese gewoonten, muziek en sociale opvattingen zou, in hun ogen, de norm moeten zijn. Toen Ponce de natuurlijke Mexicaanse muziek begon te onderzoeken, conferenties begon te geven, aan behoud te doen en hierdoor geïnspireerd begon te componeren, werd hij denigrerend "de componist van de muziek die naar huarache ruikt" genoemd, naar de nederige sandaal van de Indianen.
Tegen die tijd -
hoogleraar piano aan het Nationaal Conservatorium, waarvan hij in latere jaren directeur werd – had hij het lef om een muzikale voordracht te geven van zijn werken, waaronder een première van zijn romantische concert voor piano en orkest, werken waarin hij voor het eerst folkloristisch materiaal had opgenomen. Velen - met inbegrip van zijn pupil, de eminente componist Carlos Chávez - beschouwen dat  recital in 1912 als het begin van het Mexicaanse muzikale nationalisme. Het moment dat inheems geluidsmateriaal voor het eerst werd gebruikt als ruwe grondstof voor complexe muzikale vormen.
Tegelijkertijd staat Ponce op het schrijven van
kleine werken voor piano, waar zijn muzikale kunst zich manifesteert op de meest natuurlijke en begenadigde wijze. In 1914 publiceerde hij zijn Mexicaanse liederen, heerlijke arrangementen van traditionele liederen. Korte composities versierd met ingenieuze harmonieën die van deze eenvoudige melodieën concertwerken maken. Hij zei later: "Ik beschouw het als een plicht van elke Mexicaanse componist om  de muziek van zijn vaderland te veredelen, door haar artistieke vorm te geven, haar opnieuw te kleden in het gewaad van de polyfonie en liefdevol de populaire muziek te behouden die een uitdrukking is van de nationale ziel."
Hij componeerde een
ontelbaar aantal liederen voor stem en piano zó authentiek Mexicaans dat voor lange tijd ze als anonieme traditionele liederen werden beschouwd. Tegenwoordig wordt hij beschouwd als de schepper van het moderne Mexicaanse lied. Tot het eind van zijn leven verdedigde hij de populaire muziekvormen op conferenties, in artikelen en vanuit de lokalen van het Conservatorium, waar hij piano, muziekgeschiedenis, esthetiek en volksmuziek onderwees tussen 1933 en 1946. Hij uitte het in zijn grote oeuvre voor piano en hij inspireerde een hele nieuwe generatie van componisten die dat initiële nationalisme tot magnifieke niveaus zouden verheffen, alhoewel op hele diverse manieren geconcipieerd.
rusteloze jonge man op de foto in dat koffiehuisje in Havana zou na verloop van tijd uitgroeien tot een icoon van de Mexicaanse klassieke muziek, een icoon van de Latijns-Amerikaanse academische muziek, en zou muzikale monumenten nalaten zoals Concierto del Sur voor gitaar en orkest, Chapultepec en Ferial voor symfonisch orkest en kleine meesterstukjes voor piano als Intermezzo en het wereldberoemde lied Estrellita.



Manuel Ponce

Gespeeld door Gustavo Corrales Romero



Het Venezolaanse Jeugd Orkest. Concertgebouw, Amsterdam, 2010. Foto: KyG


Door Karen D. Russel de Corrales

De complexiteit van het uitbouwen van een internationale artistieke carrière


Ons zeer verweven traject sinds G’s aankomst in Nederland in mei 2002, kort na mijn verjaardag, wordt nog steeds gekenmerkt door een soms verkwikkende, soms verwarrende en soms teleurstellende combo van triomfen, lessen en tegenslagen. Zowel G als ik hebben onszelf - vaker dan we kunnen tellen - op moeten rapen om weer vooruit te kunnen. Deze episodes zijn langer en emotioneler geweest voor mij, vast als ik zat - voor 20 jaar - in de carrière van management assistente, die niets te maken had met mijn kunstenaarschap. G was natuurlijk in Cuba al getraind in het omgaan met problemen.

Voordat we konden beginnen met het ontwikkelen van G's carrière buiten Cuba moest aan een aantal prioriteiten het hoofd geboden worden. Eerst moest G terug naar school! Om uiteindelijk zijn Nederlandse paspoort te verkrijgen - die hem in staat zou stellen om internationaal te reizen - moest er een inburgeringscursus worden gevolgd, inclusief het leren van de Nederlandse taal.
In het begin woonden we
bij mijn moeder in, in Leidschendam. Toen besloten we echter dat het een goede zet zou zijn voor G om aan de Gaudeamus competitie mee te doen, om hopelijk te worden opgemerkt en een netwerk op te starten. En zo was het ook. Het 2003 Nijmegen concert is een direct voortvloeisel van deze beslissing. Maar het betekende een drukke tijd voor ons beiden, omdat wij nu op korte termijn een appartement met piano nodig hadden. Ik dus aan de slag met mijn voltijd baan, het vinden van een piano, het onderzoeken van verhuur-mogelijkheden en het verhuizen. En G met het klussen aan het gevonden appartement terwijl hij ook de competitie moest voorbereiden; zijn tijd verdelend tussen het schilderen, studeren en de pianolessen aan zijn eerste leerlingen.
Daarna ging het voort over de
lange, kronkelige weg van het vooral leren welke deuren gesloten waren voor ons - met inbegrip van de 10 Nederlandse conservatoria waarvan de meeste nooit onze brieven hebben beantwoord - en de meer dan 100 programma voorstellen die we wereldwijd hebben verstuurd, om niet eens over de eindeloze tijds- en geldinvestering te beginnen. Langzaam, moeizaam verzamelden we informatie en begon we ons een eigen weg uit te houwen, weg van het reguliere.
Onderweg vroeg een
assortiment aan factoren om constant doorzettingsvermogen. G’s Website is een goed voorbeeld. De huidige editie, met dank aan VistaPrint, is een gevolg van onze derde poging, na twee keer via zogenaamde webmasters te hebben geprobeerd en gefaald hem van de grond te krijgen. Elke keer kostte het nieuwe ontwerp (gerelateerd aan de faciliteiten van de verschillende aanbieders) ongeveer een volle maand en het eigen, periodieke onderhoud is intens; ongeveer 4 uur nog maar een paar dagen geleden.
Natuurlijk waren er
ook veel lichtpuntjes, inspirators en oppeppers tussen 2002 en 2015 (!) die ons aan de gang hielden. Hier moet Cubaanse componiste Keyla Orozco worden vermeld, de baanbrekende initiatiefneemster van projecten die G tot dusver niet minder dan vijf keer een podium in Nederland bezorgde. Keyla is een voorbeeld, zowel in haar muziek als in de vasthoudende manier waarop ze zich een weg vooruit baant. En natuurlijk hadden we onze eigen projecten, waarvan vele onder moeilijke omstandigheden tot stand werden gebracht; we tellen 17 afgeronde producties tot nu toe. Ze hebben alle een deel van de weg verlicht, als stralende bakens.

FRESCO CD met etiket, als verzocht door sommige consignatiehouders, om de verkoop te vergemakkelijken.


Mijn baan zorgde voor wat extraatjes: het bijwonen van het concert van het Venezolaanse Jeugdorkest in het Concertgebouw in 2010 - in aanwezigheid van José Antonio Abreu, oprichtende vader van 'El Sistema' - is direct gerelateerd aan mijn connecties met de Erasmusprijs organisatie, waarmee is samengewerkt aan een evenement van De Haagse Academische Coalitie, waar ik werkte in november 2009.

Memorabel waren vooral het jaar 2011 en de eerste helft van 2012. De eerste zag de productie - in fasen - van G's tweede CD Fresco, de enorme onderneming die het lanceringsconcert was, de officiële oprichting van de vennootschap KyG, inclusief het zoeken naar een thuisstudio en een boekhouder, naast een studentenconcert, een veeleisende voltijd baan voor mij en G's piano lessen.

Diverse dingen die te binnen schieten van de afgelopen 13 jaar in Nederland. De loze alarmen. In het begin waren we nog erg geneigd te denken dat we vast iemand met invloed zouden vinden die G's carrière van de grond kon helpen krijgen. In de tussentijd flikkerden in de hoofdstroom pop, jazz en klassieke hypes uit het niets en stierven weer uit, terwijl wij doorploeterden. Bedrijfjes kwamen en gingen in het winkelpand op de hoek in ongeveer een paar maanden elk, terwijl 15 jaar sinds ons beginjaar 2000 KyG nog steeds bestaat.
En dan is er de opkomst van een
lange lijst van creatieve ideeën, waarvan een aantal volledig zijn uitgewerkt en alleen in afwachting zijn van investeringsgeld. De belangrijkste lessen die we hier geleerd hebben, zijn: Als je iets wilt doen, doe het zelf. Geduld hebben. En dat we in feite de voorkeur geven aan het behouden van de controle over onze projecten.

We sluiten dit KyG verhaal - voorlopig - af met het uitspreken van ons vertrouwen dat we in staat zullen worden gesteld om veel meer van wat we doen met u te delen; in woord, muziek en beeldmateriaal.

Sección Español

Boletín KyG Julio 2015

Frecuencia 4-6 semanas | Conciertos anunciados por separado

KyG en el Concertgebouw en Amsterdam. 2010

Hola a todos,


Esta edición les llega más tarde de lo que hubieramos querido debido al incremento en actividades relacionadas con conciertos y ventas de discos. También, lo confesamos, la llegada del verano nos hizo un poco perezosos y nos tomó tiempo darle un empujoncito al boletín. Pero nada, aquí estamos de vuelta.

Comencemos diciendo, en honor a la verdad, que no todo es color de rosa ni mucho menos. Enfrentamos muchos retos en el camino y somos conscientes de que varios conocidos nuestros pasan por duros momentos, habiendo sufrido pérdidas, batallando enfermedades, etc.  Sin embargo como nuestro propósito es proporcionar distracción e iluminar un poco, acentuamos aquí lo positivo y procuramos mantener un tono vibrante.

Lo BUENO en este momento consiste en los exitosos y muy bien recibidos conciertos de G en Zeist el 22 de Mayo y el primer concierto MUSICA VIVA en La Haya con el tenor Jorge Andrés Martina el 27 de junio. Y luego, está el estimulante progreso hecho por K en su camino a expandir su experiencia en escenarios y el sorprendente entusiasmo con que ha sido recibida su música.
Adicionamos para terminar que hemos estado trabajando para lograr
conciertos en el futuro, en diversos formatos ( solo, dúo, trío y con la Camerata Cubana de Amsterdam). Como siempre estamos muy ilusionados con todo, incluyendo nuestros proyectos de escritura y artes visuales.
¡Les mantendremos al tanto!




Manuel María Ponce Cuéllar. Foto: Wikipedia


Además de las secciones breves:


Padre del nacionalismo musical mexicano
Leer artículo.
Artículos anteriores



Los desafíos de construir una carrera artística internacional
Leer artículo.
La historia completa
Boletínes anteriores


■ ■ ■

La página MANTENME INFORMADO ha sido modificada en ambos sitios web. Potenciales seguidores podrán ahora inscribirse solo para anuncios de conciertos o para recibir toda la información KyG, separadamente ( así como el boletín mismo y mensajes en “KyG recomienda” ). El sitio web de K también facilita la posibilidad de mantenerlos informados en relación a la adquisición de sus partituras.
Otros proyectos - incluyendo la tienda digital - se mantienen en espera debido a que toda nuestra atención se centra por ahora en dar a conocer nuestra música. La agenda de G requiera la búsqueda de espacios para conciertos, fechas y fórmulas de conciertos ( solo, dúo, trío), finanzas y relaciones públicas. Invertimos también tiempo y esfuerzos en conseguir nuevos distribuidores para nuestros CDs.

Habiendo ya tocado en varios open podiums, el estudio se enfoca ahora hacia la grabación de un primer CD que contendrá 24 obras propias, sin desechar nuevas oportunidades de presentaciones públicas. ¡Muy alentadoras las reacciones provocadas por su música en el open podium del 7 de junio, 2015 en La Haya! Mientras tanto K acaba de concluir su composición número 53.
Concursos literarios: 27 desde el 2014, 10 este año, hasta ahora. Son concursos internacionales en inglés en los cuales participan cientos de talentosos escritores, de modo que ser reconocido es todo un reto. Mientras tanto la obra de K se va expandiendo con historias cortas y poemas al nivel que requieren esos concursos.


Ante todo, GRACIAS a la familia Martina. El primer concierto MUSICA VIVA el 27 de junio en La Haya fue verdaderamente un reconfortante éxito en todo el sentido de la palabra. La Alegría fue esparcida a través de la música a un público sumamente agradecido. Las canciones interpretadas con el tenor Jorge Andrés Martina fueron acogidas con estruendosa ovación.
Concebir la logística del evento con su esposa Elvira y sus hijas Pamela y Carolina resultó también exitoso y placentero.Totalmente digno de repetirse. El próximo concierto será organizado por Elvira en colaboración con KyG y se espera que tenga lugar en septiembre en alguna sala en el centro de Holanda.
Intenciones inmediatas de conciertos KyG: Potencialmente un concierto solo en el sur del país, quizás entre octubre y noviembre; También trabajamos con ahínco en la presentación del trío ARIOSO y en mantener nuestro compromiso de participar en el homenaje internacional en conmemoración al aniversario 100 de la muerte del compositor español Enrique Granados en el 2016. 

■ ■ ■


KyG sugiere

En esta edición una impresión de cinco de
nuestros coreógrafos favoritos. Que disfruten!

Haz clic en las imágenes para ver videos.
(Ariba) Pina Bausch (Alemania): Café Müller

Siguiendo las manecillas del reloj:

Nacho Duato (España): Arenal
Jiří Kylián (República Checa): Birthday
Isabel Bustos (Cuba): (Danza Teatro Retazos) Teaser Las Lunas de Lorca
Rodrigo Pederneiras (Brasil): (Grupo Corpo) Parabelo



Tiene que verlo

Armonía de imágen, sonido y mensaje

Música Lacrime di Giulietta por Matteo Negrin.
Arte por Alice Ninni, Alberto Filippini, Luca Cattaneo.

Haz clic en la imágen para ver el video.

Ir al final

► Info de contacto, medios sociales, cancelar subscripción, nuevos miembros



Nos conocimos en 1999, nos casamos en 2001 y casi de inmediato comenzamos a desarrollar proyectos en conjunto. Nos convertimos en la V.O.F. (Sociedad General) KyG Productions -  empresa registrada en la Cámara de Comercio - en 2011. Nuestros roles dentro de la empresa:
Karen D. Russel (nombre artístico KDRdeCorrales) (Aruba)
Gestión, logística, administración, contenido, diseño creativo, traducción, webmaster
Escritor, compositor, pianista, cantante, artista visual y coreógrafo
Gustavo Corrales Romero (Cuba)
Pianista, escritor, compositor / arreglista musical, artista visual
Co-gestión, contenido, diseño creativo, traducción

Foto: del website. Haz clic en el imagen.


Por Gustavo Corrales Romero ©

Padre del nacionalismo musical mexicano




Ahí están en un Café de La Habana esos tres mexicanos que apenas se distinguen en una fotografía sepia, añeja que descubro entre mis manos. El que anima la charla, el que parece soñar más, es Manuel Maria Ponce. De nariz firme, grandes ojos negros y cabello crudo y abundoso partido en dos. Los otros dos son el poeta Luis Gonzaga Urbina y el violinista Pedro Valdéz Fraga. Es 1915 y México les hierve en las venas; El México de abajo, el México real. Ponce tiene ya su propósito de vida: crear una música que suene mexicana.

Transgredir es el signo del que deja huellas, pero no es necesario la total ruptura de las reglas para marcar el nuevo paso. Es posible innovar desde dentro de la tradición. Abrir  puertas hacia nuevos paisajes requiere acaso solo un ojo fresco.  

la primera mitad del siglo XX, existiendo ya la atonalidad de Schoenberg y el neoclasicismo de Stravinsky, Ponce compone en un lenguaje musical enraizado en el romanticismo pero aplicado al material sonoro mexicano. Más adelante su sonoridad se iría tornando más impresionista. Fascinado por la música natural de su gente y en especial por sus canciones, llegó a iniciar un importante movimiento de creación nacionalista que contribuyó a definir la identidad cultural mexicana. Al mismo tiempo revitalizó el repertorio culto para guitarra siendo de los primeros compositores del siglo en crear extensamente para ese instrumento. Su amistad con gran guitarrista español Andrés Segovia produciría una colaboración profesional que colocaría la guitarra en posición protagónica en los escenarios mundiales.

interés de Ponce por la creación de una música mexicana lo llevó a tener detractores en su momento. A principios del siglo, la élite social de México, como en casi todo país latinoamericano, mantenía una mentalidad de súbditos culturales de Europa, de obedientes colonizados de sus artes, que los hacía despreciar las expresiones culturales nativas. Folclor, músicas, manifestaciones populares, etc carecían de valores en los ojos de los “cultos”. Las costumbres de Europa, su música, su concepción social, debía ser, ante sus ojos, la norma. Cuando Ponce comenzó a indagar en las músicas naturales mexicanas, a conferenciar sobre ella y preservarlas y a componer inspirado en ella, le llamaban despectivamente “el compositor de música que huele a huarache”, que son las humildes sandalias de los indígenas.

Por entonces, profesor de piano en el
Conservatorio Nacional - del que sería director en años posteriores - tuvo la audacia de hacer un recital de obras suyas entre las que estrenó su concierto romántico para piano y orquesta, obras donde incorporó materiales folclóricos por vez primera. Muchos consideran - incluído su alumno y eminente compositor Carlos Chávez - que ese recital de 1912 fue el punto de partida del nacionalismo musical mexicano. El momento en que el material sonoro nativo fue usado por vez primera como materia prima de formas musicales complejas.

Al mismo tiempo Ponce insiste en las pequeñas formas para piano donde su arte musical se manifiesta con mayor naturalidad y gracia. En 1914 publica sus canciones mexicanas, arreglos deliciosos de canciones tradicionales. Breves composiciones adornadas de ingeniosas armonías que hacen de esas sencillas melodías obras de concierto. Más tarde diría:  “Considero un deber de todo compositor mexicano ennoblecer la música de su patria dándole forma artística, revistiéndola con el ropaje de la polifonía y conservando amorosamente las músicas populares que son expresión del alma nacional.”

Compone un
sinnúmero de canciones para voz y piano tan auténticamente mexicanas que muchas se consideraron por largo tiempo como canciones anónimas tradicionales. Hoy se le considera como el creador de la canción moderna mexicana. Hasta el fin de sus días defendió las músicas populares en conferencias, en artículos, desde las aulas del conservatorio - donde impartió piano, historia de la música, estética y música folclórica entre los años 1933 y 1946 -  las reflejó en su larga obra pianística e inspiró a toda una nueva generación de compositores que elevarían ese nacionalismo inicial a niveles magníficos, aunque concibiéndolo de muy diferente manera.

El jovencito inquieto de la foto en el café habanero, crecería a lo largo del tiempo hasta convertirse en ícono de la música culta mexicana, en ícono de la música culta latinoamericana y legaría monumentos musicales como Concierto del Sur para guitarra y orquesta, Chapultepec y Ferial, para orquesta sinfónica así como pequeñas delicias para piano como Intermezzo y la mundialmente célebre canción Estrellita.



Manuel Ponce

Tocado por Gustavo Corrales Romero


Orquesta Sinfónica Simón Bolívar. Concertgebouw, Amsterdam, 2010. Foto: KyG


Por Karen D. Russel de Corrales

Los desafíos de construir una carrera artística internacional

Nuestra trayectoria conjunta  desde que G llegó a Holanda en mayo del 2002, poco después de mi cumpleaños, ha estado marcada por lecciones, triunfos y fracasos que hemos experimentado a veces como estímulos, otras como equívocos y hasta como decepciones en algunos casos. Ambos G y yo hemos tenido que recuperarnos en incontables ocasiones antes de poder seguir adelante. Estas batallas han sido para mi, más intensas y más emocionales por haber estado atada a una carrera de 20 años en la asistencia de gerencia que nada tenía que ver con mis inclinaciones artísticas. G había sido ya entrenado, por vivir en Cuba, para lidiar con dificultades.

Antes de ni siquiera comenzar a desarrollar la carrera de G, fuera de Cuba, habían ya algunas prioridades que atender. Primero G tuvo que regresar a la escuela. Para obtener su pasaporte holandés - que le facilitaría viajar internacionalmente - tuvo que seguir un curso de naturalización que incluía el aprendizaje de la lengua holandesa.

Al principio vivimos en casa de mi madre, en Leidschendam. Decidimos entonces que sería un buen paso para G competir en el concurso Gaudeamus, para ser notado y comenzar así a crear contactos. Y resultó. El concierto de Nijmegen en el 2003 tuvo lugar gracias a esa decisión. Fué un momento complicado para ambos porque ahora necesitabamos de inmediato un apartamento y un piano. Y ahí estaba yo, trabajando, buscando apartamento, piano y organizando la mudanza. Y G tal cual, acomodando el apartamento; dividiendo su tiempo entre dar clases de piano a sus primeros estudiantes, pintar nuestro nuevo hogar y estudiar para el concurso.
Continuamos entonces nuestro
largo y trabajoso camino de aprendizaje, encontrandonos con muchas puertas cerradas: solicitudes a conservatorios mucho de los cuales ni siquiera respondían nuestras cartas, múltiples propuestas de programas sin reacciones de los programadores, sin mencionar el tiempo y el dinero invertido en ello. Lenta y laboriosamente fuimos reuniendo información y comenzamos a labrar nuestro propio camino, al márgen de los canales convencionales.
A lo largo del camino muchos proyectos requirieron de una
insistencia constante. El sitio web de G es un buen ejemplo. La edición actual, cortesía de VistaPrint, es el resultado de nuestro tercer intento, luego de dos previos a través de un par de llamados web masters. Cada vez, el nuevo diseño (relacionado a los sistemas de los distintos proveedores) duraba, por lo bajo, un mes y la actualización periodica es intensa. Un par de días pasados, por ejemplo, me duró 4 horas ponerlo todo al día.
Por supuesto, también hubo
destellos de esperanzas, estímulos y personas que nos apoyaron entre el 2002 y el 2015. Aquí tengo que mencionar a la compositora cubana Keyla Orozco, iniciadora de proyectos que le dieron la oportunidad a G de aparecer en la escena holandesa en no menos de cinco ocasiones. Keyla es un ejemplo no solo por su música sino también por su persistencia y constancia. Obviamente también realizamos nuestros propios proyectos, aunque no sin sacrificios. Hasta ahora, contamos ya con 17 producciones. Producciones que han ido iluminando parte del camino.

CD FRESCO con etiqueta, conforme a lo solicitado por algunos titulares de consignación, para facilitar las ventas.

Mi empleo trajo algunas ventajas: asistir al concierto de la Orquesta Juvenil de Venezuela en el Concertgebouw en Amsterdam en el 2010, en la presencia del mismísimo José Antonio Abreu, fundador de “El sistema” fue posible gracias a mis conexiones con la organización del Erasmus Prize quienes colaboraron en la coordinación de un evento con la Coalición Académica de La Haya, donde yo trabajaba en noviembre del 2009.

Especialmente memorables son los años 2011 y la primera mitad del 2012 donde produjimos FRESCO, el segundo disco de G; la enorme empresa que fue el concierto de lanzamiento, el establecimiento oficial de la compañía (incluyendo la búsqueda de un contador y de un estudio de grabación fijo), el concierto estudiantil y todo al lado de mi trabajo a tiempo completo y las clases de piano de G.
Algunas cosas que me
vienen a la mente de estos 13 años en Holanda. Las “falsas alarmas”. Al principio estabamos inclinados a creer que deberíamos encontrar a alguien con influencias que pudiera ayudar a desarrollar la carrera de G. El pop, el jazz y las producciones clásicas convencionales de paso iban y venían mientras nosotros seguíamos trabajando. Vimos alrededor nuestro cómo varios negocios comenzaban y en el espacio de unos meses quebraban. KyG aún existe, después de 15 años de existencia.
Y está también la existencia de una larga
lista de ideas creativas, muchas de las cuales están listas solo en espera de una inversión monetaria. Las lecciones más importantes aprendidas son: si quieres algo hecho, házlo tú mismo; ser pacientes. Nos gusta, de hecho preferimos tener el control de nuestros proyectos.

Concluímos este recuento de KyG -por ahora- con toda confianza de que se nos concederá el poder compartir con ustedes mucho más de lo que hacemos, en palabras, música e imágen.

■ ■ ■

Facebook K
Facebook K
Website K
Website K
LinkedIn K
LinkedIn K
Facebook KyG
Facebook KyG
Twitter KyG
Twitter KyG
Facebook G
Facebook G
Website G
Website G
LinkedIn G
LinkedIn G


Contact info

KyG Productions
Heelsumstraat 55
The Hague, 2573NG

Add us to your address book

  • E-mail address we are currently sending the newsletter from so please list in your safe senders list.
  • E-mail adres vanwaar we op dit moment de nieuwsbrief versturen dus noteer het aub in uw lijst met veilige afzenders.
  • Dirección de correo electrónico desde donde actualmente enviamos el boletín así que por favor anotar en la lista de remitentes seguros.

New subscribers - thank you and welcome! Frequency: every 4-6 weeks.
Nieuwe leden - bedankt en welkom! Frequentie: iedere 4-6 weken.
Nuevos miembros - gracias y bienvenidos! Frequencia: cada 4-6 semanas.

Unsubscribe from this list 
Cancelar subscripción  

Update subscription preferences 
Instellingen bijwerken
Actualizar preferencias

Copyright © 2015 KyG Productions, All rights reserved.