Copy
Sanne en Marinthe, voor het eerst samen aan zee
 
Den Haag, 16 augustus 2018
 
 
Beste mede-avonturier,

Ons is op 21 juli een meisje geboren en we hebben haar Marinthe genoemd: ster van de zee. Aan deze kant van de lijn is dat natuurlijk met afstand het mooiste en belangrijkste nieuws van deze zomer.



Samengevat maken we het allemaal goed en genieten we van dit ritje in de achtbaan des levens. Want zo mooi en wonderbaarlijk als nieuw leven is, zo spannend is het om alles eromheen in goede banen te leiden. Gelukkig hebben we de voorbije weken veel ondersteuning gekregen van een doortastende verloskundige, een lieve kraamzorg, wederzijdse grootouders, (ouders van) vriendjes en vriendinnetjes van de kinderen en mensen in de straat... Heel veel om dankbaar voor te zijn.

En behalve de hectiek was er ook veel rust en ruimte. Tussen 1 juli en 1 augustus had ik vrij genomen ('pappaledig') van alle verantwoordelijkheden in de buitenwereld. Wat heerlijk was, en tegelijk ook spannend. Want 24 uur naar de horizon turen zonder me zorgen te maken, dat lukt me inmiddels met gemak. Drie dagen per week niet-declarabel bezig zijn ook. Maar het volledig ontspannen in de zomervakantie heb ik nog altijd niet zo goed onder de knie. Het twee maanden lang nagenoeg stilvallen van alle inkomsten, ontneemt me ieder jaar een deel van het plezier van de zomer.

Ik ben vastbesloten daar voor 2019 iets op te bedenken. Beter dan wat ik nu gedaan heb: de gezinsbegroting van twee maanden vooruitsparen (juli en augustus). Want voor ik het weet. klopt september al aan de deur. En als ik die erbij optel, zou ik eigenlijk ieder jaar eind juni € 15,000 op mijn rekening moeten hebben staan (3x € 3.500 maandbudget + 3x € 1.500 inkomstenbelasting). Dat is echt héél veel, om in alle andere maanden extra te verdienen. Liever wil ik dat de inkomsten in de zomer gewoon doorlopen. Dat scheelt me de noodzaak van het sparen, de ervaring van het stilvallen en de onzekerheid over het weer oppakken van het ritme van voor de vakantie. 3x winst :)

Ideeën
Waar de zomervakantiedynamiek hoe dan ook goed voor is: de financiële druk en ruimte daar over na te denken, levert direct veel ideeën op. Voor nieuwe projecten, maar ook voor bestaande projecten. Zo rond halverwege een ren project is een goed moment om de balans op te maken. Wat gaat goed, wat vraagt aandacht, en wat vertelt me dat over wat me te doen staat. 

Ik neem je graag in mee in hoe ik dat doe.

Wat er goed gaat met Whatever the Weather:
  • Dat het überhaupt mogelijk blijkt om er drie dagen per week voor vrij te maken en houden. Dat ik er vertrouwen in heb dat ik het project naar tevredenheid tot voltooiing zal kunnen brengen. Met de 144e ontmoeting in de week tussen oud en nieuw. Wat dat (mede) mogelijk maakt, is trouwens niet zozeer discipline maar vooral toewijding. Wat voor mij twee hele verschillende beweegredenen zijn.
     
  • Hoeveel het me brengt en hoe bijzonder het is dat ik er met deze onverdeelde aandacht aan kan werken. Dat Sanne zo goed voor thuis en de kinderen zorgt wanneer ik aan het werk ben, en dat de foto's van NEW HORIZONS (en boeken en ansichtkaarten en lezingen) hun weg blijven vinden en in inkomsten blijven voorzien. En dat zich mensen vrijwillig voor de ontmoetingen melden en blijven melden in het vertrouwen om een dag van hun leven met mij te willen delen. 
     
  • Hoezeer het mensen verrast en/of pleziert die deelnemen. Over hoe kort en lang een dag kan duren, tegelijkertijd. Over hoe eenvoudig het is om te kiezen voor een dag voor jezelf. Dat het helemaal niet moeilijk hoeft te zijn om het een dag met iemand uit te houden, zelfs als je diegene niet kent. Hoeveel diepgang het mogelijk maakt en hoe dat helemaal niet zo eng hoeft te zijn als het misschien lijkt. En hoe bevrijdend het is om een dag van je telefoon verlost te zijn (al geldt dat laatste niet voor iedereen).
     
  • Ik heb veel plezier beleefd aan de eerste fysieke tentoonstelling van Whatever the Weather tijdens Festival Designkwartier, en de reacties die dat opleverde. Die worden ook steeds een stapje enthousiaster, al zijn de meningen verdeeld. Gelukkig zijn steeds meer mensen geneigd de portretten met meer aandacht te kijken dan in het vluchtige, waarmee ze ook meer leven, liefde en aandacht in de portretten gaan herkennen. En waar ik ook veel plezier aan beleefde: de vraag om medefinanciering van de weerbestendige afdrukken via Funds for Fun leverde € 850 aan donaties op, waardoor ik nog maar de helft van de productiekosten zelf hoefde te betalen. 
Foto: © 2018 Studio Johan Nieuwenhuize

Wat nog aandacht vraagt:
  • Tate Modern heeft nog niet opgebeld om te vragen of ik het een goed idee zou vinden als zij een zaal vrijmaken/bijbouwen om Whatever the Weather permanent tentoon te stellen. Het Gemeentemuseum ook nog niet. Niemand eigenlijk. En dus is de bestemming van het project goeddeels onbekend. Ik weet niet wanneer en waar het ooit in vol ornaat te zien zal zijn. En óf dat zal gebeuren. Wel dat ik het heel graag wil en dat me er veel aan gelegen is het mogelijk te maken.
     
  • De zichtbare culturele diversiteit. Ik houd graag het uitgangspunt hoog dat iedereen welkom is. Dat geldt nu, en ik zie ook graag dat het geldt zodra het project afgerond is. Als alle 144 ontmoetingen voorbij zijn. Dat dan iedereen die in Nederland woont, zich in het project kan herkennen. En dus duidelijk niet alleen mensen met blond haar en blauwe ogen. Maar ook mensen die zelf (of hun ouders) uit Turkije, Marokko, Eritrea, Nigeria, China, Japan, Duitsland, Griekenland - you name it - komen. Maar waar Whatever the Weather voor veel Nederlanders al een vrij onwaarschijnlijk project is, geldt dat zo mogelijk nog meer met mensen met een andere of samengestelde culturele achtergrond.

    De extra afstand die dat oplevert, vraagt om extra overbrugging. Geen voorkeursbehandeling of positieve discriminatie, al is dat een dunne lijn. Hoe dan ook, je kunt me erg helpen om de gastvrijheid in het project extra zichtbaar te maken. Je doet dat door Whatever the Weather onder de aandacht te brengen van, misschien zelfs aan te beleven aan, mensen met een niet-Nederlandse of meer-dan-alleen Nederlandse achtergrond. Ik ben benieuwd welke ontmoetingen het oplevert en hoe die lijken op eerder ontmoetingen of daar juist van verschillen. Taalverschil = geen probleem. Ik spreek aardig wat talen en zou het zelfs interessant vinden om 8 uur door te brengen met iemand die ik niet kan verstaan en vice versa.
     
  • Media-aandacht. Die is er voor Whatever the Weather nog amper geweest, en ik heb niet zo helder voor ogen hoe ik die alsnog kan bewerkstelligen. In de nacht van 23 september, aansluitend op de 24 uur aan de horizon, mag ik er twee uur over vertellen op Radio 1, in het programma Nachtkijkers van Martijn Grimmius. Wie weet wat dat doet. En wat ook alvast erg fijn was, al heeft het niet direct betrekking op Whatever the Weather, was het verslag dat Maarten van Gestel schreef over zijn deelname aan de voorbije 24-uurs horizonobservatie. Drie pagina's en de katerncover kreeg het verhaal in de Volkskrant. En een digitale afspiegeling, beide met foto's van Najib Nafid:


Wat ik in het verlengde van bovenstaande tot nu toe heb bedacht:
  • Een Whatever the Weather herfsttour: een rondgang langs alle 12 provinciehoofdsteden om in elk daarvan een ontmoeting te organiseren met 12 mensen die zich interesseren voor Whatever the Weather. Die bestaan uit een korte vertelling, gevolgd door diverse ontmoetingsvormen met de deelnemers aan de ontmoeting, en met de portretten van de mensen die tot dan toe aan Whatever the Weather hebben deelgenomen via een strandwandeling. De lokaties en speeldata zie je onder dit bericht, of anders via deze link: http://www.whatevertheweather.nl/join
     
  • Voor de resterende 63 strandontmoetingen: enige sturing richting voornoemde diversiteit. Augustus is al volgeboekt, september ook. Oktober wil ik inrichten als 'Internationale Maand' waarin ik alleen afspreek met mensen die niet in Nederland geboren zijn, of van wie een of allebei de ouders niet in Nederland geboren zijn. November wordt vrij volgens op=op principe. In december ga ik alleen nog op pad met mensen die ik daar zelf voor het uitgenodigd en die ik zelf nog graag binnen de context van Whatever the Weather wil ontmoeten. 
  • En, wat eigenlijk met bovenstaande weinig van doen heeft maar wel leuk is: ik ga kijken hoe ver in het jaar ik nog in zee kan zwemmen. Het liefst tot het einde van het project, al zal dat aan het einde wel heel koud zijn. Wie weet.
En waar ik voor 2019 op aan het kauwen ben,
om de inkomensluwte van de zomer volgend jaar vóór te zijn (allemaal nog heel vrijblijvend):
  • Werken in dienstverband. Niet zozeer om mijn inkomen aan te vullen, want ik denk dat ik met een baan niet zo makkelijk meer verdien dan ik nu doe (al deed ik dat ooit wel). Maar wel om een doorlopend gegarandeerd inkomen te hebben. Wat ook geen doel op zich is, maar wel financieringsmogelijkheden met zich meebrengt die nu buiten bereik liggen, zoals voor een dakopbouw/zonnepannelen/dakterras, wat allemaal best verantwoorde investeringen kunnen zijn. Misschien iets in het onderwijs. Of voor een bedrijf dat iets doet waar ik echt helemaal 100% achter kan staan. 
     
  • Zelf een doorlopend bedrijf beginnen en op basis van het ondernemersplan financiering lospeuteren voor iets waar we als gezin ook in het dagelijks leven plezier van kunnen beleven én dat tegelijkertijd doorlopende inkomsten genereert.
     
  • Een activiteit of product bedenken dat júist in de zomer inkomen genereert. Een tentoonstelling van NEW HORIZONS. En/of een reis zoals eerder naar Berlijn of naar de oorsprong van de Maas. Een avontuur waarin we van de omgeving kunnen leren hoe zinvoller/doeltreffender met bepaalde uitdagingen om te gaan, dat lijkt me sowieso gaaf om in 2019 weer te gaan organiseren.
     
  • Drie dagen per week tijd (mee-)investeren in een idee, dienst, moois - voor toekomstig doorlopend rendement. (Wat ik niet ga doen is financieel investeren: geld voor geld. Daar zie ik de wereld aan kapot gaan en hoe minder ik daaraan kan mee doen, hoe liever. Ik spaar dus ook niet voor een pensioen.)
En nu?
Maar dat is dus allemaal nog heel erg in de verte. Nu is het nog even warm, lang licht en zomer, en zaak daarvan te genieten. 

En als dan straks in de buitenwereld het alledaagse leven weer in alle hevigheid losbarst, dan verschijnt al snel een volgend mooi richtpunt in de verte. De negende editie van de 24-uurs horizonobservatie. Tijdens de herfstequinox, als dag en lang precies even lang zijn en het zeewater nog comfortabel warm. Dan is het zover. Van zonsondergang op zaterdag 22 september tot en met zonsondergang op zondag 23 september. De voorbereiding verzorg ik dit maal in samenspraak en afstemming met collega-kunstenaar Hanneke van der Werf, die eerder al twee volledige edities meemaakte. 

Overweeg graag deel te nemen om het ook eens mee te maken. Of nog eens, als je dat al eerder deed.

In ieder geval wens ik je de komende tijd veel plezier met wat je te doen staat.

Hartelijke groeten,

Bruno, samen met
Sanne, Lasse, Elin & Marinthe



Bruno van den Elshout 
www.whatevertheweather.nl
+31 6 146 33 072
 

24-uurs horizonobservatie #9
za 22 september 18h30 - zo 23 september 20h30
Zuiderstrand, Den Haag


Heb je al eens eerder overwogen mee te doen, maar kwam het toen toch net (of helemaal) niet uit of was het er nog niet het juiste moment voor? Of deed je al eens mee en ben je benieuwd welke verdieping een volgende deelname je kan brengen...

Het wordt een mooie editie, met goede en aandachtige voorbereiding. Voeg je graag bij ons, zodra je beslist mee te willen doen. Hoe langer van tevoren je je aanmeldt, hoe meer rust en ruimte je zowel tijdens als al voorafgaand aan de observatie voor jezelf toegankelijk maakt. Er is in eerste instantie ruimte voor 12 deelnemers. 

Praktische info en aanmelding: http://24uurshorizonobservatie9.eventbrite.com/

foto: Najib Nafid, 19 mei 2018
 

Whatever the Weather Herfsttour




 
En hoe is het verder met:


Zomergasten 2020

Heel goed. De uitnodiging is nog niet binnen, maar behalve Whatever the Weather ontstaan er al allerlei interview- en live ontmoetingsgelegenheden in het kader van de Wezenlijke Ontmoeting. Sommige daarvan zijn publiek:

do 13 september 2018
Festival van de Toekomst
Fokker Terminal Den Haag


Drie duo-interviews voor publiek, met de keynote sprekers van het festival.

~~

wo 26 september 2018 - 
wo 27 maart 2019
Lokale Smaakmakers
Anne & Max Fahrenheitstraat


Zes talkshows in de Bomenbuurt, te gast zijn mensen die op buurtniveau projecten hebben ondernomen die tot de verbeelding spreken. 


Zondvloed nu!

De tentoonstelling over de Zondvloed is nog de hele zomer te zien in de Kloosterkerk aan het Lange Voorhout in Den Haag (en komend najaar in de Grote Kerk in Zwolle).

Op zaterdag 25 augustus verzorg ik er een lezing en workshop over belofte en bedreiging, onder de titel 'Kijk naar jezelf!'. We gaan die middag dus ook selfies maken :)

Check graag of je het interessant vindt om bij te zijn!

 


Ander leuks

Toen de buren op vakantie waren, bouwde ik met Lasse in hun huis een kamer- en gangbrede treinbaan. Check ook dit filmpje.

& Recente blogposts

Weerstand overwinnen om meer te genieten
29 mei 2018

Hoe ik het zou doen, Zomergasten presenteren (deel 1)
1 augustus 2018

Hoe ik het zou doen, Zomergasten presenteren
(deel 2)

7 augustus 2018

Hoe ik het zou doen, Zomergasten presenteren (deel 3)
14 augustus 2018






This email was sent to <<Email:>>
why did I get this?    unsubscribe from this list    update subscription preferences
PHOTOLOGIX.NL · Cederstraat 138 · The Hague, 2565 JS · Netherlands