Copy

NEW HORIZON #4895, 23.07.2012 - 23h00 / "Alles voegt zich, naar dat wat te gebeuren staat"

Met in deze editie: Van benieuwheid naar wanhoop en naar nieuw vertrouwen - Wezenlijke ontmoeting in tijden van social distancing - Luisteren naar het zingen van de wereld - Dingen die doorgaan - Lezersvraag: Hoe houd jij je hoofd boven water? - Twee grote leenhorizons
Den Haag, 1 april 2020
 
Dear mede-avonturier,

"Hoe voel je je?"

Met die vraag begon elk van de 144 ontmoetingen van Whatever the Weather. Het is een makkelijke vraag om te stellen, maar in deze tijd één van de ingewikkeldste om te beantwoorden. Ik vraag het me de afgelopen dagen ineens heel regelmatig af, met telkens weer hele andere uitkomsten.

In deze nieuwsbrief vertel ik je hoe me dat zoal vergaat. 
Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen...

Benieuwd
Na de eerste persconferentie (donderdag 12 maart) kwam de situatie me nog amusant voor. "Even stil vallen om te zien wat er dan als vanzelf in beweging komt", is al jaren een terugkerend thema in mijn werk. Niets nieuws onder de zon, wat dat betreft. Dat de Zuid-Hollandconferentie - waarvoor ik samen met Tessa een tentoonstelling vormgaf over 75 jaar vrijheid - een uur van te voren werd afgelast: dat was best jammer. Dat de vertoning van NEW HORIZONS bij een opvoering van het Residentieorkest een paar dagen later niet door zou gaan, ook. Afgezien van een reisje naar Zweden (nota bene om me daar even af te zonderen van de waan van de dag...) had ik weinig andere plannen die in aanmerking kwamen om niet door te gaan en dus, lekker makkelijk, weinig om me zorgen over te maken.

Sterker nog, ik was wel benieuwd hoe andere mensen het er zouden afbrengen, de onzekerheid van het leven in volle glorie te aanschouwen, zoals ik dat al jaren gewend ben, doorlopend. Hoe zouden zij het er af brengen? Niet uit leedvermaak, maar echt verwachtingsvol benieuwd. Alsof je de deuren op een eerste lentedag tegen elkaar openzet, en het dan niet zo erg is als de gordijnen in de boom van de buurman terechtkomen.

Die benieuwdheid bleek wat naïef.
En ik werd er ook de dagen erna door ingehaald.

In actie
Eerst door de ongekende schaal en onoverzienbare impact van zowel de ziekte-uitbraak als de maatregelen. Hoe ongelooflijk veel er ineens op losse schroeven was komen te staan. Dan met zorgen. Wie en wat heb ik te verliezen? Wat als ik zelf ziek word, of iemand die me dierbaar is? Wat staat mij nu - in hemelsnaam - te doen?

Daarna werd het in eerste instantie weer even rustig, en bedacht ik hoeveel moois ik de afgelopen jaren heb verzameld waar ik nog verhalen over kan schrijven. Dus hup, in de productiemodus. In de studio, terwijl inmiddels Lasse en Elin voor het eerst thuisbleven van school (maandag 16 maart).

Schrijven werd al heel snel persen. "Ja, ik kan dit nu allemaal wel gaan zitten schrijven, maar wat draagt dat nou helemaal bij?" Is er niks beters dat ik kan bijdragen, terwijl mensen in de zorg zich uit de naad lopen, er mensen ziek worden en doodgaan? Bang zijn om hun gezondheid te verliezen of die voor hun gevoel al kwijt waren. Wie kan of moet ik helpen, inclusief onszelf, en hoe dan? 

Angst, verdriet en hoofdpijn
Ik heb me er een dag lang moedeloos, verkrampt en lamgeslagen van gevoeld, en verdrietig (vrijdag 20 maart). Zoveel gedachten - van alle kanten kwamen ze aangedenderd... Het leek alsof ik een strakke helm op had, terwijl er aan de binnenkant mijn hoofd een kampioenschap driebanden werd gespeeld. Au, en ook in mijn rug van de stress.

De volgende ochtend meldde ik me bij waarschijnlijk voorlopig de laatste sessie lichamelijk therapie. Ik kreeg een eenvoudige zelfmassage aangeleerd, van bovenste topje van mn hoofd langs alle botjes, pezen, spiertjes totaan de puntjes van mn vingers en tenen. Het was een verrassend fijne ervaring, die ik inmiddels dagelijks herhaal. Deed mee denken aan het wassen van mn auto (die twee keer dat ik er ooit een gehad heb), en hoe die dan een beetje meer 'van mij' werd. Dat is met een auto fijn - en met je eigen lichaam nog veel fijner.

Met de massage zakte de moedeloosheid wat naar beneden en werd t in mijn hoofd weer rustiger. Van werken kwam die dag nog weinig. Ik ben vooral op bed gaan liggen. Slapen, denken, niksdoen. Net als het weekend erachter aan. Met uitzondering van hardlopen op zondagochtend en een rondje met de bakfiets met de kinderen zondagmiddag. De zon scheen immers volop.

In de sloomheid en zwaarte kwamen allerlei filmflarden voorbij. Vakanties van vroeger en welke auto we toen hadden. Terug naar de basisschool, en met wie zat ik daar in de klas? Gekke details zoals de lokaalnummers van de middelbare school. Hoe waren de schoolexamens ook alweer opgemaakt op dat gekke dunne niet-witte papier? Perspectieven van hoe lang ik eigenlijk met wie bevriend was en hoe alles zich toen in een soort eeuwigheid leek te voltrekken. De lange reis door Polen en Roemenië, en de vele bezoeken aan mensen op verre plekken... Tennissen op zondag, afscheiden van mensen die overleden... Dat ik in 2013 ging een nacht lang ging lopen tot de zon kwam, om aan den lijve te ondervinden hoe je in beweging kunt blijven als alle gangbare referentiekaders wegvallen...

Eerst schreeuwden al die dwars door elkaar heen, maar gaandeweg werden ze rustiger en geduldiger.

Dankbaarheid
Voorbij alle gedachten lukte het me gelukkig op maandagochtend (19 maart) om weer terug te komen bij dankbaarheid. Dankbaarheid voor alles wat vanzelfsprekend lijkt, maar dat niet is. Dat we zo lang vrij konden reizen. Dat ik met mensen met wie ik niet in één huis woon langs het strand kon wandelen, het onbekende tegemoet, en dat we elkaar dan aan het einde een knuffel konden geven. 144 keer.

Dankbaar dat ik de afgelopen jaren al zo vaak voorbij de waan van de dag keek. Daar dienende routines voor heb gevonden. Vriendschap heb gesloten met het verstrijken van de tijd, of die voor mijn gevoel nou langzaam gaat of snel. Dankbaar ook dat we in een huis wonen en tot nu toe elke dag van ons leven te eten hebben gehad en dat iedereen in onze directe omgeving voor gezond is, voor zover we dat weten. Dankbaar ook dat er veel mensen zijn die van het zorgen voor mensen hun werk hebben gemaakt, en dat nu uit alle macht, met heel veel liefde en gevaar voor hun eigen leven doen. 

Rust
En langzaam werd het in de kluwen rustiger.

Ontstond er ruimte voor een soort berusting.
Nieuwe benieuwdheid. Minder naïef, met meer overgave.
Terug de gedragenheid voelen, als klein onderdeel van een groter geheel. Dat ik ook onder deze omstandigheden niets anders hoef te doen dan naar beste vermogen mens te zijn.
Op de plek en het moment waar ik ben.

En dan realiseer ik me tot mijn verrassing dat ik erg heb verlangd naar veel van wat er nu gebeurt.

Meer gelegenheid om af te stemmen op wat er wezenlijk toe doet.
Meer gezamenlijkheid ervaren in wat we met z'n allen beleven.
Het voorwaarts integreren van Werk en Thuis.
Minder financiële druk ervaren.
(Of: zoveel dat het bij voorbaat zinloos is me ertoe te verhouden)

Ontspannen in een wereld die maar doordraait en door.
Kijken naar wat er wél is en wat er wezenlijk toe doet. Daarvoor zorgen. Dankbaarheid ervaren en beoefenen. Alles zich laten voegen naar wat te gebeuren staat. 

Nieuw ritme
Het dagelijks ritme bestaat dat er sinds vorige week uit dat ik op de meeste dagen 's ochtends met Lasse huiswerk maak. Daarna naar de studio ga. Daar werk aan verhalen en blogposts over Wezenlijke Ontmoeting, schrijf elke dag een stukje over diezelfde dag in 2008 (tijdens Us Europeans), in 2012 (tijdens NEW HORIZONS) en in 2018 (tijdens Whatever the Weather) - zie rechts - en kijk wat zich voorts aandient, zoals de voorbereidingen op Musework Live.

Zo ontspannen mogelijk. 

Ik begin iedere week nog steeds met een strand-wandeling. Wekelijks zwemmen is wekelijks hardlopen geworden. Ik kook wat vaker en doe daar dan wat langer over. Verstuur weer ns wat papieren post met mooie postzegels. Vroeg naar bed, en vroeg weer uit de veren. 

Het is thuis niet 24/7 rozengeur en maneschijn, maar we hebben het wel goed samen. Er wordt geknutseld, ruzie gemaakt, en rotzooi, muziek en huiswerk. In ieder geval is het in tijden van social distancing extra fijn om met z'n vijven in een huis te wonen, zo valt er voor iedereen meer dan genoeg te knuffelen. En veel lieve mensen om ons heen om mee te bellen en schrijven, of vanaf balkons te spreken... in afwachting van nabijere ontmoetingen.

Ik wens je voor de komende tijd veel goede moed.
Om je weg te vinden met al het grote niet-weten dat we met z'n allen tegemoetreizen.
Om afscheid te kunnen nemen van wat vanzelfsprekend leek, maar het nu niet meer is en misschien ook nooit meer wordt.
Om dankbaar te zijn voor wat de komende tijd je aanreikt, zodat je vol overgave datgene kunt doen en laten waartoe je je uitgenodigd voelt. 

Ik lees of hoor graag wat jij meemaakt, en hoe je daar betekenis aan geeft.

Goeds en liefs,



Bruno
www.photologix.nl
06 - 146 330 72


Wezenlijke Ontmoeting in tijden van sociale isolatie...


Wat zou het gaaf zijn als het boek er nu was. Dan zou je gewoon aan tafel kunnen gaan zitten en zomaar 144 mensen ontmoeten. Gezamenlijkheid kunnen ervaren zonder te weten met wie je van doen hebt, maar wel ervaren de ander te zien en door hem of haar gezien te worden.

Het goede nieuws: de dummy doet dat op de manier waarop we dat bij aanvang voor ogen hadden: uitnodigen tot wezenlijke ontmoeting (lees ook: "Ik voel me liefgehebt."). Een tweedimensionaal beeld, dat een meer-dan-driedimensionele ervaring oproept. Dat is heel bijzonder om te zien gebeuren, telkens weer, en nog bijzonderder om zelf mee te maken.

Maar van het boek is er pas één...
(Welkom m te komen bekijken!)

Daarom heb ik alle portretten nu in een online album gezet, waar je ze gemakkelijk één voor één full-screen bekijkt.

De voorbije dagen schreef ik meerdere blogposts over Wezenlijke Ontmoeting. Deze twee reik ik je alvast graag aan:
 
Alle 144 portretten van Whatever the Weather in 1 overzicht
Whatever the Weather voorbestellen


Water naar de Zee Dragen


Vieren dat je gezond bent, terwijl je dat bent. Die wens vormde, samen met de ontmoeting met Richard Long, een belangrijke aanleiding om vorig jaar rond deze tijd 5 dagen lang met een glas water door Nederland te wandelen. Van het Kröller-Müllermuseum op de Veluwe naar het Haagse Zuiderstrand.

Videomaker Ruud Bijvank maakte er een videoregistratie van. Die zouden we maandag 6 april in onze Kunstzaal de Bron gaan screenen, maar dat feestje gaat niet door. Je kunt m op datzelfde of een ander moment wel thuis bekijken. Om je 75 minuten lang af te vragen of Water naar de Zee Dragen nu juist nutteloos is, of intens waardevol. 

Voor mij was t in ieder geval dat laatste.

Bekijk video Water naar de Zee Dragen


Luisteren naar het ruisen van de wereld
Musework Live Festival


Sinds afgelopen zomer neem ik samen met 50 professionals uit verschillende disciplines (kunst, zorg, onderwijs, bedrijfsleven) deel aan de Muzische Werkplaats. Dat is een initiatief van de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht, om kunstzinnige werkvormen te beoefenen om complexe maatschappelijke en organisatorische inzichtelijk te maken. Om de vruchten van ons werk te delen komt er ook een festival Musework Live waarin we delen wat we in een jaar tijd hebben beleefd en uitgevonden.

Ik ben bij de organisatie betrokken om de teksten van het programmaboekje te schrijven. Details volgen. Dit is in ieder geval alvast de introtekst... Vraag me graag meer als je benieuwd bent.
Luisteren naar het zingen van de wereld

De vraagstukken die we in ons werk tegenkomen, worden steeds complexer. Steeds minder laten ze zich reduceren tot theoretische modellen met eenduidige uitkomsten, of blijven ze beperkt tot een enkel vakgebied of een specifieke doelgroep. 

Tijdens
Musework Live willen wij, de professionals van Musework*, je laten kennismaken met een ander perspectief. Anderhalve week nodigen we je uit om werkvormen te beleven en beoefenen die je helpen om complexiteit niet uit de weg te hoeven gaan, maar er actief gebruik van te leren maken. Om de rijkdom aan informatie en energie die er in de complexiteit besloten ligt - het zingen van de wereld - zichtbaar, voelbaar en deelbaar te maken. En het zo deel uit te laten maken van de oplossing. 

Het
Muzisch Perspectief waarvan we ons bedienen, nodigt je uit om actief je eigen creatiekracht in te zetten, om voorbij normale scheidslijnen en restricties te denken en handelen. Het wakkert gedeelde waarden en plezier in het werk aan door anders te kijken, bestaande gewoontes te doorbreken en nieuwe ruimte te maken om samen tot de essentie te komen. En die steeds weer als vertrekpunt te nemen bij de beslissingen die je neemt.

We heten je van harte welkom om
Musework Live mee te maken.

Door te genieten van de voordrachten, voorstellingen en werkplaatsen waar je tijdens Musework Live aan kunt deelnemen, en door met ons mee op onderzoek te gaan. We nodigen je van harte uit om Musework Live met volle benieuwdheid mee te beleven, en de ervaringen die je opdoet mee te nemen naar je eigen beroepspraktijk.

*
Musework is een beweging van professionals die over de grenzen van hun professie op zoek gaan naar nieuwe manieren van werken. Ze willen maatschappelijk bijdragen en de zin en betekenis van hun werk verdiepen. 
Meer info over de openbare onderdelen van het festival volgt op de Musework.nl, en in de volgende Mee op Avontuur.


 


Dingen die doorgaan

 
zo 31 mei - ma 1 juni 2020 (Pinksteren): 24 hour horizonobservation - International edition (deelname: € 144)
Zuiderstrand, Den Haag
24 uur Rust en Ruimte, als je daar tegen die tijd nog naar verlangt... Vanwege overheidsmaatregelen beginnen we de observatie in tweetallen, verspreid over het strand. Als de maatregelen om middernacht aflopen, maken we een vuur en delen we daar een maaltijd. Daarna vormen we de bekende formatie, met steeds twee armlengtes tussen alle deelnemers.

Dit wordt de eerste internationale editie. Ik organiseer m samen met internationaal communicatiedeskundige Helen Hartmann. We hebben een uitgebreide uitnodiging vormgegeven, die we je graag toesturen als je meer wilt weten over wat je van 24 uur aan de horizon kunt verwachten.
24-uurs horizonobservatie #5: Zwaaien naar de Zomer, 1 oktober 2016 - foto: Koen Hogewoning

~
wo 1 juli 2020
Zomerspeech aan Jezelf (deelname: € 144)
Ruimte voor Helden, Den Haag
De zomer als gelegenheid om tijd te maken voor jezelf, en voor je ideeën. Even snelheid terugnemen om te kijken waar je staat. In je leven, in je organisatie of in je ondernemerschap. Om de ruimte in te nemen die je toekomt. Om nieuwe en verse energie vrij te maken. De stappen te zetten die je brengen waar je wilt geraken.

Met de Zomerspeech 2020 bieden Ruimte voor Helden en kunstenaar Bruno van den Elshout je een gegarandeerd gedenkwaardige gelegenheid om jezelf, in je eigen woorden, te laten toespreken. In een feestelijke en aandachtige setting, en in goed gezelschap.
Nieuwjaarsspeech 2020, Roos leest voor aan Iris

~
do 27 - vr 28 augustus 2020
: 24-uurs horizonobservatie - corporate edition (waardebepaling achteraf)
Zuiderstrand, Den Haag (inschrijvingsgelegenheid volgt, noteer graag vast de datum)

~
ma 21 - di 22 september 2020
: 24-uurs horizonobservatie Herfstequinox 2020 (deelname: € 144)
Zuiderstrand, Den Haag (inschrijvingsgelegenheid volgt, noteer graag vast de datum)

&
Iedere maandag:
Maandag Mijn dag (deelname gratis, wel graag even laten weten dat je komt)
9u00, Cederstraat 138, Den Haag
Doe je mee? De tijd en ruimte die je toekomen beschikbaar maken? Heroveren op het systeem, het scherm, energievreters, afleiding en alles wie of wat er (soms ongemerkt) mee vandoor gaat? Tijd en ruimte voor jezelf, voor jouw ideeën en voor wat jou écht te doen staat. Vanuit autonomie, in afstemming.

Om dat voor elkaar te krijgen begin ik iedere nieuwe week offline, buiten wandelend. Terugkijkend naar de voorbije week, en vooruit naar de komende. Ik nodig je uit om dat ook te doen. Zelf op eigen gelegenheid, of samen met mij en wie zich op dezelfde maandag misschien nog meer meldt.


 



Lezersvraag 


Via Facebook Chat vroeg fotograaf Bram Kloos mij:
"Hoe houd jij je hoofd boven water?"
(doelend op de financiële onzekerheid die veel kunstenaars in deze tijden treft)
Dat leek me een interessante vraag om en public te beantwoorden. Dat deed ik in een LinkedIn-artikel, waarvan hier een fragment:

Ik heb mezelf in de afgelopen jaren zo goed als ik kon geleerd om de keuzes die ik maak niet te baseren op de hoeveelheid geld die iets oplevert. Of als compensatie voor de tijd die ik er aan kwijt ben. Uurtje-factuurtje doe ik al jaren niet meer aan. Dat ik tot de laatste week van de maand niet weet waar ik de hypotheek van de volgende maand van betaal, daar lig ik (behalve in de zomervakantie) meestal niet wakker van.

Wat ik dan doe?

Erop vertrouwen dat het goed komt. Dat vertrouwen is er ook heus wel eens niet, maar meestal gelukkig wel. Het bestaat er in het bijzonder uit:

  • Dat er genoeg is van alles, dus ook voor mij. En voor ons vijven thuis. En voor iedereen.
Lees meer...
Wie me voor de komende nieuwsbrief een vraag wil voorleggen, stuur m me graag op, bij voorkeur per post.
Bruno van den Elshout, Cederstraat 138, 2565 JS  Den Haag
Als je die moeite doet, zal ik sowieso antwoord geven. En één vraag bewaar ik dan voor de volgende nieuwsbrief.


Twee grote leenhorizons


NEW HORIZON #4316, 28.06.2012 - 20h00 & NEW HORIZON #4317, 28.06.2012 - 21h00

Deze twee horizons, NEW HORIZON #4316 en NEW HORIZON #4317, maakten eerder deel uit van de tentoonstelling bij Panorama Mesdag (kijk er graag nog eens rond!). Op dit moment hangen ze in onze Kunstzaal de Bron. Voor de eerstvolgende tentoonstelling wil ik er graag een groot Poldermotief voor in de plaats hangen, namelijk de A28 die nu op bezoek is bij buurman Jorg Bauer. 

Ik stel ze graag een half jaar beschikbaar aan wie ze graag samen wil, en kan verwelkomen. Ze zijn wel groot, allebei 133x200cm, waardoor je wel een grote muur nodig hebt. Stuur me graag een mailtje als je interesse hebt.

 
 


Om te delen


Ik schrijf deze nieuwsbrief met veel plezier, en hoop dat jij dat er ook aan beleeft. 
Wie weet wil je dit bericht ook met iemand delen of bespreken. 
Welkom als dat zo is.

Je kunt er deze link voor gebruiken:
https://mailchi.mp/photologix/wat-beleef-jij-en-hoe-voel-je-je

of de knopjes onderstaand:
Mail Mail
Facebook Facebook
Twitter Twitter
LinkedIn LinkedIn
Pinterest Pinterest








This email was sent to <<Email:>>
why did I get this?    unsubscribe from this list    update subscription preferences
PHOTOLOGIX.NL · Cederstraat 138 · The Hague, 2565 JS · Netherlands